Petersen. Tá Sosialurin í 1982 flutti í nýggj og stás­ilig blaðhús á Argjum og økti um útgávur­nar, kom Dagny í starv sum blaðkvinna á Sosialinum. Her var hon, tó at hon onkuntíð var burturfrá

um lægri upphædd, enn tær 2.000 krónurnar, sum Fólka­flokk­ur­in hevur lovað pluss tær 600 krón­ur­nar, sum Sambandsflokkurin hev­ur lovað við skattafríu grund­upp­hæddi­ni. Størstu stigini at fáa pens

Norðurlandahúsinum í Havn. Luttakaratalið liggur um 150, og telur tað umframt bæði yngri og meira til­kom­nar sangarar her í landinum eisini kórfólk úr Íslandi og úr Danmark. Tað serstaka í ár er tað, at tveir

heilsu­trygd, tey hava óndar ætlanir. Slík motiv verða skotin lands­stýr­is­mann­i­num í skógv­ar­nar. Vit sakna sakligar grund­gev­ing­ar fyri, hví vit ikki skulu hava eitt sjúkr­a­hús­verk á trim­­um

kapittli. Hetta er galdandi fyri okkara land og fólk. Vit síggja tað allan vegin upp ígjøgnum øld­ir­nar, at so leingi sum fólkið og tey ráðandi hildu seg til Harran og hans­ara fyriskipanir, so vælsignaði

forsorg til ped­ag­ogiska forsorg, sum var satt frambrot fyri sálarliga menn­ing­ar­tarnað fólk. Vón­ir­nar vóru eisini stórar. Nógv hendi til tað betra. Men vón­brot hava eisini verið á leið­ini. Starvsfólk

synda­leys­ur er, kasti fyrstur stein á hana!« segði Jesus við teir skriftlærdu og far­i­se­ar­ar­nar, tá teir komu við kvinn­uni, sum hevði drivið hor. Hes­um kundu okkara heimligu »skrift­lærdu« lært

um tað passaði, at grind­a­menn í Húsavík høvdu hildið eini grind um náttina við at binda hval­ir­nar fast­ar í bátarnar fyri síðani at drepa teir morgunin eftir. Slíkum kunnu vit grína eftir, men onnur

talan um stórar lækk­ing­ar, hó­ast sáttmálalønin ikki verð­ur nortin. Aðrastaðni fækk ar­beiðs­tím­ar­nar og harvið eisini løn­in. Í seinastu kreppuni vórðu allar al­menn­ar lønir lækkaðar yvir ein kamb. Tað

Kvívík­ing­ur ikki millum teir fremstu beinan­vegin. Kvívík­ing­ar plaga tó at orna para­graff­ir­nar, men tað megn­aðu teir ikki leyg­ar­dagin. Argjabáturin var ongantíð hóttur í endaspurtinum, og at