tískil í alt 8 km, og gera luttakarar sjálvir av, um teir renna, ganga, trilla ella súkkla túrin, og ofta eru luttakarar í øllum hesum bólkum. Tá ið komi er til Porkeris, verur fari inn til Porkeris Kirkju
profetin Muhammed er bannað í islam, tá tað verður mett sum avgudadyrkan. Tí verða keiputekningar ofta mettar sum stoytandi. Í 2005 prentaði Jyllands-Posten fleiri slíkar keiputekningar, sum førdu til
íbindingarnar í landsvegin. – Ferðsluóhappini, sum henda við innkoyringarnar til Norðragøtu, eru ofta ógvuslig og tað er helst tí at tað er loyvt at koyra 80 á landsvegnum, sigur hann. Hann leggur afturat
neyðugt varð at avblása spælið um miljónirnar, og tað gjørdi hann so, stutt og greitt. - Fólk hava ofta sterkar meiningar, tá slíkt hendir, men tað hevur merkiliga lítið verið at sæð í sosialu miðlunum
longri er eisini á mál. – Reiðfólkum hava tó altíð dámt væl at ríða kapp við Leynavatn og hetta er ofta tann kappingin, har flest ross luttaka, sigur Ríðingarfelagið. Tað er eisini vanligt, at nógv fólk
arbeiðsmarknaðarmálum ein fyrispurning um hetta í løgtinginum. Stórar broytingar í búskapinum hava ofta við sær hópuppsagnir, og sóu vit hetta í stóran mun fyrst í nítiárunum. Tað sama sóu vit í kjalarvørinum
sum burtur úr ongum. Stóri trupulleikin hjá B36 var, at verjuspælið ikki var so sannførandi, sum tað ofta hevur verið. Mathias Nygaard átti uppleggið, tá ið Pætur J. Petersen eftir 10 minuttir legði HB framum
næstbestu hjá NSÍ verið á vøllinum við Løgmannabreyt, og teir fóru til hús við 7-1 sigri ímóti FC Hoyvík. Ofta hava fleiri teirra verið á vøllinum, sum regluliga eru á listanum, tá ið besta NSÍ liðið spælir. Soleiðis
har fólk vóru komin víða frá, tí tað er so ymiskt, hvar ommurnar og abbarnir búgva. Og sjálvandi var ofta sagt: “Ert tú her – Hvussu nógv ommu/abbabørn eigur tú”? Og so fór prátið í gongd. ##med6## ##med7##
men samstundis skulu fólk eggjast til at fara aftur í arbeiði, halda tey. Ein annar trupulleiki, sum ofta verður nevndur í sambandi við ALS, eru reglurnar fyri fiskimenn, sum verða noyddir at verða heima