nátt sproytað sjógv á skrokkin, og eisini er nakað av skúmi sproytað niður í skipið. - Hetta arbeiði fer at halda fram, tá Athena er komin at liggja við skipssíðuni til bryggjuna. Tá verða eisini oljuspe

hentleikar. Sum áður nevnt fara fólk innan stutta tíð at kunna gjalda við fartelefonini. Henda tænasta fer at vera tøk til stórt sæð allar fartelefonir. Nærri kunning um hesa og aðrar tænastur verður tøk á

vinnunevndin leggur eisini dent, at hon heldur tað vera skilaleyst í, at fiskur av okkara egnu grunnum fer óvirkaður av landinum til onnur at virðisøkja, nú arbeiðsloysið er so stórt. Nevndin staðfestir eisini

kundi verið um eina innilokaða breyt, sigur Heðin Mortensen. Tað sær eisini út til, at skoytubreytin fer at hvíla í sær sjálvari, tí við so nógvum vitjandi átti at borið til at fingið tær 100.000 krónurnar

spurningar ikki verða svaraðir, um svarið ikki er hóskandi. Vit bíða við spenningi, til Heð­in Mortensen fer at royna ­at keypa Sosialin ella Dimm­a­lætting til sama end­a­mál. Samstundis um hetta brand­ing­ar­tiltak

ein orsøk til tað, heldur hon. Annars heldur hon, at tørvur er á eini nýggjari havnalóg so at tað fer at bera til at skipa havnir sum kommunal partafeløg og so ber eisini til at hava vinnuligar havnir

ikki niður í arbeiðstíð kortini. Er hinvegin talan um kvinnuligan lærara, sum er stakur uppihaldari, fer hon valla niður í tíð. Herálvur Jacobsen heldur, at næmingar við atferðartrupulleikum gera arbeiðsdagin

tunga og initiativkøvandi játtanarskipan viga tyngri hjá polikarum enn atlitini til borgaran. Skipanin fer við vaksnum fólki, sum vóru tey børn, og standurin er hareftir. Tað heldur Thomas Arabo í lesarabrævi

síðum í kjakinum fyri stigtakanina til beinleiðis dialogin, sigur Norðuraltantsbólkurin, sum tískil fer at arbeiða fram móti eini uppfylgjandi ráðstevnu við altjóða aktørum. Meðan ráðstevnan mikudagin hevði

at almennu Føroyar spæla við í royndunum at fáa leikirnar henda vegin. Petur Elias vónar, at tað fer at røkka at gera fleiri av okkara bestu skúlum um til góð gistingarstøð. Tað hevði lætt nógv um tað