hvørjir firvaldar halda til á teimum ymsu plássunum. Tað eru heilt onnur sløg av firvaldum, sum eru vanlig í Sumba, enn norðanfjørðs. Eisini er stórur munur á, hvørji eru í Nólsoy og hvørjir eru í Hoyvík
megna at sleppa frá Torsteini Joensen og teimum í ÍF verjuni og fáa bóltin innum Ken Bærentsen. ÍF vann 2?0, men tað var ikki fyrrenn tað restaði ein lítil løta, at teir skoraðu seinna málið. Eyðálvur R
pisurnar. Fyri studentarnar helt Helena Holm á Tvøroyri røðu og fyri at kryddað løtuna betri enn vanligt, sang ársins songrødd, sum eisini er suðuroyingur, Guðrun Jacobsen av Tvøroyri, nakrar sangir við
Mikladal helt á miðsummarhaldi í Klaksvík um vikuskiftið. Haldið er afturvendandi tiltak og varð sum vanligt hildið í Grøv. ? Seinastu umleið 200 árini hava vit misnýtt tilfeingið og dálkað umhvørvi, fyrst
setti fekk Fleyr bara 5 stig, og her skal enntá nevnast, at Mjølnir hevði tveir servufeilir. Sostatt vann Fleyr bara 3 stig, og tað man vera tað minsta nakað lið hjá Fleyr hevur vunnið ímóti Mjølni. Tað var
Útlit og rák eisini lagdur dentur á, hvørja ávirkan hendingarnar koma at hava á ymsu marknaðirnar. Vanligt aðrastaðni Hetta er annars ein táttur, sum er vanligur í útlandinum, har øll tey størru íløgufeløgini
afturstig ber heilt einfalt ikki til at gera, sigur Strandferðslan. Bussarnir fara eini at ferðast sum vanligt um Vestmannasund, meðan Sam siglir. Men eingin ivi er um, verður sagt av Strandferðsluni, at tað
fingu sostatt eisini sín part. Ingibjørn Eldevig er sýslumaður í Sandoynni, og hann greiðir frá, at vanligt er ikki at hava drápspartar. Tey vitjandi vóru eini 200-300 í tali, so ein stórur partur av grindini
leikari: 17,0 21,0 Seinasti dysturin millum liðini var leiktur fyri 10 døgum síðani á Kambsdali, og tá vann ÍF 3-2, harav seinasta settið endaði 15-13. Hetta var ein væl leiktur dystur, har bæði liðini stríddist
kom Dráttur framum 15-14. Liðini skiftust síðani at vera frammanfyri, men endin varð so, at Mjølnir vann 19-17. Disiplinerað lið - Annars kann eg siga, at liðini vóru væl disiplinserað, og tað vóru ongantíð