ð um at senda frá øllum finalunum í judo, badminton, svimjing, borðtennis, hondbólti og fótbólti o.s.fr. - Tað avtaluni vænta vit, at Kringvarpið heldur, sigur Petur Elias Petersen. Hann væntar eisini
ein føsil? Móðurmálsorðabókin sigur: FØSIL er ein fløkja, okkurt samanfløkt (lína, snøri, tógv, hár o.s.fr.). Vit eru tíbetur næstan sloppin av við føsilsdag ella følsdag. Føðingardagur man vera tað vanliga
ikki. Øll vita, at USA er at rokna sum eitt land, tá talan er um verju-, uttanríkis, fíggjarpolitikk o.s.fr., har alt valdið er savnað í forsetaembætinum, meðan okkara kongsvald er uttan nakað verunligt vald
onkur sigur okkurt við ongum høpi í, vaknar hann sum við kaldan dreym, bilsin, ovfarin, skelkaður osfr., og skundar sær í fjømiðlarnar at rætta brekið. Nú er vísmaðurin enn einaferð vaknaður, púra skelkaður [...] tí fólkatingið fer ikki at avvísa einum samdum løgtingi. Og nú er tað eg sum eri ovfarin, bilsin osfr. Alla tíðina meðan fullveldissamráðingarnar fóru fram, arbeiddi javnaðarflokkurin av kraft fyri at
verða ikki skift, tá ið tey bresta, ítróttarhøllin bleiv bara ein viðfáningur av upprunaligu ætlanini o.s.fr. Rólant Christensen sei, at ónøgdin hjá fólkafloksfólki í Kollafirði var so stór, at fólkaflokfelagið
snild og listinlærd, ertingarsom og skálkakát, lúnut og ríggjut, forherðað, skálkaslig, kúllaslig o.s.fr. Ullskapini og figurarnir eru gjørdir úr ull við at sameina váttøving og turrtøving við tøvinálum
manglað. Vit fáa somuleiðis eisini ein Cosméto og har fæst bæði massasju og øll møgulig onnur húðrøkt o.s.fr. Og tann, sum fær hug at hvíla beinini, fær eisini ein nýggjan møguleika tí nú letur eisini ein nýggj
Jantelógina á hillina, at vit hyggja út um okkum sjálvi, at vit vísa øðrum við øðrvísi meiningum virðing osfr. Tað krevur so eisini, at hesi fólki kenna tað sum sína skyldu at geva sítt íkast til samfelagstj
millum borgarar og borgarar, millum borgaran og myndugleikarnar, millum myndugleikar og vinnulív o.s.fr. Nýggja tøknin setir stór krøv til undirvísingarverkið. Teir borgarar og teir partar av vinnulívinum
gekk betur og menniskjuni høvdu betur yvirskot til at liva og skapa list, tónleik, vísind, filosofi o.s.fr. Men enn var man heftur av, at natúran veitti orku. Lívi lagaði seg eftir natúruni og hennara svikaliga [...] skipanir, betri arbeiðstíðir, trygd á arbeiðsplássum, vanlukkutryggingar og organisering av arbeiðarum o.s.fr. Síðani tá, eru vit komin langt fram á leið, við at stýra orkunýtsluni. Hetta gevur eitt stórt yvirskot