Føroysku Fólkakirkjuni. Ein nýtist bert at fara yvir til katólska trúgv, so hevur ein møguleika at gerast pávi. Ikki tí, eg havi ongar ætlanir um at gerast katolikur. Eg havi altíð ætlað mær at gerast prestur [...] 2 ár vóru liðin. Eingin prestur varð settur í fast starv fyrr enn góð 2 ár eftir yvirtøkuna. Í góð 2 ár livdu kirkjulið í óvissu, ein ótolandi støða, ið ikki kann bjóðast fólki. Nú síggja vit, at tað er [...] settur í hetta starvið, ein ótolandi støða fyri kirkjuliðini. Eg haldi, at politiski mynduleikin eigur at ganga í seg sjálvan og vísa kirkjuni og limum tess størri virðing. Eg havi stríðst við hetta málið
Mamma At tú altíð hjálpti mær Fyri eyga, fyri munnin Fyri allar tíggju tær Góða Mamma tú skal vita At vit altíð hava tíð Tað var tú sum heim meg leiddi Tað var tú sum gav mær lív Góða Mamma vil tær siga [...] hvønn ein tanka Tá vár barnahjarta slær Takk vár Mamma, alt tú gav mær Fyri gleði, fyri sorg Fyri vón á myrkum degið Fyri heim, vár størsta borg Fyri hvørt eitt tár tú turkar Fyri troystarrík góð orð Góða [...] borð Góða Mamma ver tú hjá mær Tá ið myrkri draga vil Ver tú hjá mær allar ævir Hóast Harrin ikki vil Tí hann eigur kæru Mammu Sum vit elska yvir alt Góða Mamma ver tú hjá mær Sjálvt um hjarta títt gerst
keypti hesa ístaðin. Hetta er ein Nokia telefon. Eg havi Tele-tíðarhald, sum eg gjaldi sjálv. Eg brúki hana kanska mest til sms boð, men onkuntíð ringi eg eisini. Fartelefon er sera góð at hava, og tí vildi [...] Justesen, 15 ár: Eg keypti mær sjálvur ein Siemens telefon, men eg býtti um við mammu, tí hon hevði Nokia. Nokia telefonir egna seg betur til at senda eitt nú myndasms við, so tað var nokk tí. Eg brúki hana [...] krónur um mánaðin, og tað er babba, sum rindar Teletíðarkortini. Eg ynskti mær fartelefon, tí at so kunnu øll, sum vilja, fáa fatur í mær. Hans Jákup Heinesen, 14 ár: - Eg fekk ta fyrstu telefonina frá mammu
vit skiljast, og hann spyr so ein vinmann hjá mær ”Also, hvør var hasin Arni-wannabe?”. Vinmaðurin fekk ikki hildið sær, og flennandi fortaldi hann, at hatta VAR Arni. Tað var eitt rættiliga syrað upplivilsi [...] upplivilsi, og fór eg at spekulera uppá, um eg var blivin ein kliché av mær sjálvum, sigur Arni flennandi. [...] innar, og vit hava havt fleiri góð og djúp prát, sigur Arni. Tá Arni ikki er í festivalkirkjuni, nýtur hann festivalin saman við familjuni: Konuni og báðum børnunum. - G! er ein fantastiskur festivalur, har
høgrumegin: »Tí at eg var svangur, og tit góvu mær at eta; eg var tystur, og tit góvu mær at drekka; eg var ókunnigur, og tit hýstu mær. Sanniliga sigi eg tykkum, so satt sum tit hava gjørt hetta móti einum av [...] yvirvaldinum, var tað altavgerandi, at har var samanhald ? at øll royndu at vera góð hvørt við annað, koma við tí góða uppbyggjandi orðinum og standa saman um tað, tey áttu við gleðiboðskapinum; tí var vanligt [...] hesum minstu brøðrum mínum, tá hava tit gjørt tað ímóti mær«. Og so er hetta við gestablídni og bróðurkærleika tíbetur ikki bara søga og fortíð ? hetta kann altsamalt vera eisini okkum fyri og henda okkum
frástøðu frá honum. Eg helt, at hann var vorðin keðiligur! Men enn einaferð hevði Ingi rætt og hjálpti mær við at geva mær sjálvum ta bestu gávuna. Hann vísti mær, at eitt lív uttan rúsdrekka kundi lata [...] Ingi var tann, ið tordi alt og segði alt uttan at leggja fingrarnar ímillum! Hann hevði ein harðan tóna í almenna politiska kjakinum. Óansæð harða tónan, var hann samstundis eitt elskandi menniskja. Ingi [...] ið lívið hevur at bjóða uppá. Hesa síðstu tíðina var eg og vitjaði Inga nakrar ferðir, nú hann var vorðin so álvarsliga sjúkur. Tað píndi meg at síggja ein so sterkan og fantastiskan vinmann støðugt gerast
gloppið, kundi eg hugsað mær Skotland og Wales, men vandin er jú eisini, at vit ikki fáa nakað av hesum liðum. - Um hetta gjørdist lutakastið, so var talan um ein bólk, sum var fíggjarliga lokkandi. Sum [...] viðgongur, at eins og føroyski áskoðarin, so hevur hann eisini síni ynski. - Av teimum sterkastu, er talan um ítróttarliga risauppgávu, líkamikið, hvørjum vit møta. Men eg kundi ímyndað mær, at føroysku [...] tað sjálvandi verið stuttligt hjá mær, um vit fingu Írland. Úr fjórðsterkasta pottinum haldi eg, at Norðurírland vildi verið spennandi – eisini tí vit áður hava fingið góð úrslit móti teimum, og so haldi
tveist væl har noðruri, men ein partur var altið eftir her. Komu tit suður, var altíð fullur bilur av fiski, sum vit vóru sera takksom fyri, og vit smíltust altíð, tí tú var so tungur, tá tit fóru avstað [...] sum um tað var eitt annað land. Men hatta var bara tú góði, sjómans lívið gjørdi, at tú ikki var so nógv heima, og frítíðin kundi ofta verða ov stutt at deila við øll. Men tú royndi og so var telefonin [...] skuldi verða tann seinasta. Men sunnumorgun var tú ikki her meira. Eg sakni teg so sáran. Siggi teg fyri mær sum smádrong og árini uppeftir. Tú bleiv til ein so deiligan drong og mann, róligur og álítandi
Ein hósmorgun um mánaðarskiftið september oktober í 1979 ringdi telefonin, áðrenn eg var á fótum. Maðurin í hinum endanum á telefonini var Eivind Niclasen, og vóru ørindini at siga mær, at næsta túr skuldi [...] skuldi eg verða skipari á Vesturvón. Fyri meg, ein 24 ára gamlan og óroyndan mann, var hetta ein ræðandi tanki, og gav eg honum noktandi svar. Tað er ílagi, svaraði Eivind og boðaði frá, at hann kom at [...] Vesturvón næsta túr sum skipari. Gott nokk segði eg, at so kom hann at bíða leingi, men tá ið ein góð løta var farin, og vit høvdu tosað um viðurskiftini, tóku vit lógvatak. 15. oktober 1979 byrjaði fyrsti
Fjallsbak, tjóðveldismaður, valevni til kommunuvalið í Tórshavnar kommunu Brádliga kendi eg á mær, at tað eisini var mín skyld, at danir enn ráða í Føroyum. Lovaði, at eg skuldi gera tað, sum eg kundi, at loysa [...] melda meg til arbeiðis í Tjóðveldisflokkinnum. Tá ið eg upp til hetta býráðsvalið verði biðin at stilla upp fyri flokkin, taki eg tað sum ein part av arbeiðnum fyri Tjóðveldinum, tí vinna vit Havnina, vinna [...] aldri á mál. Vit mugu sjálvi loysa. Setið krossin við lista E. So nógv góð fólk hava longu lovað so nógv gott, at einki er eftir hjá mær at lova, einki annað enn at eg arbeiði í alvára fyri kommununi og fólkinum
