kvinnu í húsið, so er tað við »medgift« pr. mdr. fyri at pleyga seg sjálvan og prýða húsið, so at hann kann útbúgva seg og tjena enn meira pengar. Føroya fólk Tíðin er kmin, at menn og landið mugu geva

fallandi í løtuni, er so øgiliga nógv tengdur at tí høga fiskaprísinum á alheims marknaðinum og fer hann at fella, so er vandi fyri at vit fáa eitt undirskot í samhandlinum við umheimin og tað hava føroyingar

Frederiksen og Niclas Heri Jákupsson, ið vunnu fiskikappingina. Næstur teimum vóru brøðurnir Oddur og Hans Eliesar Fjalsbak, og á triðja plássi var Otto Joensen saman við abbasoninum Oddi Petersen. Tann størsta

tað vil siga skipa fyri útferðum, bíleggja gistinar og annað, sum ferðamaðurin hevur tørv á, tá ið hann vitjar Føroyar. Kára Heinesen hevur sjálv drúgvar royndir úr ferðavinnuni, og tískil skuldi hon havt

Ólavur Gregersen sigur eisini at úrslitið hjá P/F Tøting í ár sær út til at vera fragari enn í fjør. Hann heldur framtíðarútlitini vera bjørt. Føroyingar einslittir ? Er nakar munur á troyggjunum, ið tit

handilsjavnanum. Og prísvøksturin á fiski heldur fram, hóast tað í vár var torført at hugsa sær at hann kundi vaksa nógv meira. Fiskiskipaflotin hevur av tí sama sum heild rættuliga stór avlop. Hinvegin

1996, við yvirskriftini »Lata foreldur bara standa til, hvat børn síggja í sjónvarpi«. Har sigur hann m.a.: »Umfatandi vísindakanningar seinnu árini kunna benda á, at samband er millum eitt nú at síggja

samráðast á egnum beinum, ella um vit skulu royna at fara til samráðingar saman við øðrum fakfeløgum. Hann leggur aftrat, at Yrkisfelagið ynskir ikki verkfall, men verða krøvini ikki gingin á møti, sær tað

zooma inn og út, og til ber somuleiðis at flyta flúgvaran frá einum stað til annað bert við at hála hann higar. Tað er snilt og lætt. Fyri tey royndu Tað er hinvegin ikki lætt at flúgva við flogførunum hjá

móttøku, har Jens Pauli í Dali, formaður fyri frítíðarfelagið Kaggan, ella Palleba, sum tey flestu kenna hann í Kaggunum, beyð vælkomin til kalt borð. Eftir einum tíma ella so vóru røður hildnar, har øll vóru