eina oljuvinnu eitt nú við rørleiðingum á havbotninum. David heldur annars ikki, at føroyingar skulu bera ótta fyri, at stór oljufeløg koma henda vegin verður nógv olja funnin einferð. Hann heldur tvørturímóti

við at flyta til Svøríkis, sum eitt nú tað fíggjarliga í og við, at í Føroyum heldur hon tað illa bera til at vera heimagangandi, tí tað er so dýrt at liva í Føroyum. Umframt tað, so hevur hon enn rætt

ótíð?, m.a. tá hon tók botn í Leirvík, umframt tá ferjan breyt motorin. Í báðum førum var neyðugt at bera skjótt at og leiga avloysaraskip við eykafíggjarlóg ella við at flyta Smyril til Klakksvíkar. Hesar

H71 var á odda í dystinum. Sálarligi týdningurin Fyri strandingar mundi tapið kennast sera tungt at bera. Teir høvdu allar møguleikar at avgera dystin, men hinvegin er hetta aftur eitt dømi um, at liðið

greiðir Tom Vilhelm frá. Teir hava flutt moskusoksar úr Eysturgrønlandi hendanveg, og tað vísir seg at bera heilt væl til. Skipanin er vaksin munandi, og lætt er vanliga at fáa eyga á teir, tá koyrt verður

merkir. Nei, tað visti hann ikki. Veit væl, at í Føroyum eru víttgangandi átrúnabólkar, sum mangan bera seg býttisliga at, og at lítið høpi er í teirra útleggingum av skriftstøðum, eins og tað eisini eru

vita, hvussu nógv av hesum hava lisið allan kapittulin, ið er ein vegleiðing um, hvussu vit skulu bera okkum at. Kapittulin telur 30 vers. Í versi nr. 6 stendur: Eingin tykkara má nærkast at holdsligu

góða løtu, meðan tey royndu at fáa luftina aftur og so frætt at kreftum í beinini, at hesi megnaðu at bera tey. Tá ein rør ein tein upp á tíð, er tað sera krevjandi kropsliga, tí ein nýtir allar kreftir, sum

brotssparki, og Brynjolvur Nielsen, sum avgjørt var millum teir, ið blomstraðu í 2. hálvleiki, megnaði at bera stóra trýstið. Bárður Johannesen varð sendur til vinstru fyri seg sjálvan, meðan bólturin streyk í

Hovgaard. KÍ ari um ein háls KÍ formaðurin verður aftur í Føroyum í so mikið góðari tíð, at tað fer at bera honum til at vera á Sevmýri, tá felagið, sum hann nú er formaður í, skal spæla ímóti liðnum, sum tað