umleið 20 ár, og eg haldi, at fólk hava verið glað fyri tilboðið. Men vit mugu ásanna, at tíðin er farin frá Rás Tórshavn. Teknikkurin er gamal, og harumframt gjørdust rásirnar, ið vit higartil hava fingið

Harvið verður avdúkað, at tað er ikki ein innari megi, sum drívur, men teir ytru lutirnir. Tá er ein farin av kós. Vit vilja hoyra so mangt, men ikki altíð er tað hetta okkum er tørvur á. Holdið vil so nógv

á føroyakortið og gjørt, at hvørt mansbarn kennir eitt sindur til Vestmanna, tí tey onkuntíð eru farin av landinum við flogfari ella hava verið í Vestmanna eftir onkrum kenningum. Vit koma at merkja hetta

Jørgin Niclasen landsstýrismaður hevur staðið fyri skotum. ? Politiska leiðslan er eftir øllum at døma farin at góðtaka eina skeiva gongd, og tað kunnu vit ikki góðtaka. Nú ein kanning til dømis staðfestir,

gleddi seg til at síggja lívsverk sítt gerast veruleika, men tað eydnaðist henni ikki. Nú hon er farin, fer hon at verða nógv saknað, ikki bara av familju sínari, men eisini øllum teimum, ið hon við s

Tað kendist sum um, at alt steðgaði upp, tá ið boðini komu um, at Gudmund Joensen var farin bert 34 ára gamal. Eg kom at kenna Gudmund í 1984, vit róðu kapp saman við dreingjabátinum Sílinum. Tá ein av

beinleiðis rætt at siga, at Bussleiðin er minkað úr seks niður í fýra leiðir, tí tað er ein umlegging farin fram, sum hevur við sær, at fýra leiðir nú røkka tað, sum seks leiðir rukku áðrenn, sigur borgarstjórin

at tað hevur verið onnur, sum eru størri enn hetta, har Jørgen Niclasen hevur verið upp í, ið eru farin aftur við borðini. Eitt misálit, sum fellir Jørgen Niclasen, kann eisini fáa fylgjur fyri samgonguna

»Útvarp Føroya, góðan morgun«. Klokkan er farin av sjey, og útvarpið er longu frá. Nógv fyri. Tað er soleiðis hvønn morgun áðrenn eg skal í skúla. Útvarpið MÁ frá. Og so skulu vit plágast við tíðindum

samankomin í høllini og kanska til nakað tiltak á Tvøroyri yvirhøvur. Sostatt var annarhvør suðuroyingur farin frá húsum at bjóða Guðruni vælkomnum heimaftur. Atlantsflog hevði tyrluna til taks og hon fleyg Guðruna