verri út og kanska skuldi løgmaður, sum hevur evtsu ábyrgd av samgongusamtarvinum nú roynt at umhugsa tey eitt sindur óvanligu hugskot, sum í seinastuni eru komin alment fram. Eitt er hugskotið hjá fyrrverandi
men samstundis skrivar hann skemtandi, at skyldfólk og vinir halda navnið hava verið orsøkin til tey mongu politisku illveður, ið hann hevur elvt til og ein orsøkin, at hann hevur klárað seg so væl í
árum síðani. Tá var B36 ríkasta felagið í landinum, og eginognin taldi fleiri milliónir krónur. Men tey bæði síðstu árini hevur tað hildnast illa hjá B36 reint fíggjarliga – hetta hóast felagið hevur spælt
vegin. Hetta vil so altíð vera ein meting, sum hvør einstakur ger sær, eisini miðlarnir og annars tey fólkini, sum dag um dag gera viðmerkingar í miðlunum um búskaparligu støðuna. Í slíkum tíðum, tá tað
sindur frá søguna um Ruth. Aftaná hevði Finnur Johansen hugleiðingar um strandferðslu í Føroyum. Tey, ið hava fíggjað modellið, eru Postverk Føroya, Postfelagið sum var, Eik Banki, Mentunnargrunnurin
ikki sleppa inn á miðnámsútbúgvingarnar aftan á summarfrítíðina. Hvat skulu hesi ungu gera? Skulu tey flyta av landinum at taka sær eina útbúgving? Tað hevði verið meira virðiligt fyri landsstýriskvinnuna
tú onkran hittinorðaðan suðring við einum stuttligum bemerkningi. Men tað hendi, at tað vakra, sum tey flestu høvdu vænta sær at sætt, at síggja oyggjarnar í sínum vakra maibúna miseydnaðist. Tað bleiv
hvønn annan. Jú fyrr børn læra um mentanina í øðrum londum, tess størri er eisini møguleikin fyri, at tey sum vaksin sýna virðing og forstáðilisi mótvegis hesum londum, sigur Halldór Pálsson, sum eisini hevur
varpar ljós á løgtingið og arbeiðsviðurskifti tingmanna. Hann heldur ikki umstøðurnar vera hóskandi til tey krøv, sum ein minnilutastjórn setur til skipanina. Skipanin er ov veik, og fyrisitingarliga hjálpin
betri branding fáa vit ikki sum tjóð. Lat okkum veruliga vísa í verki, at vit fegnast um tað gull tey bera heim til okkum.