sambandi við tær síðstu lønarsamráðingarnar. Hvat skulu vit við eini vinnu, ið ikki megnar at gjalda lønir? Lønarlagið er lægri enn hjá øllum, vit samanbera okkum við. Tað átti vinnumálastýrið at vita. Tað

um at broyta hana aftur, leggur hann afturat. Alt hetta tosið um at spara og skerja og um at laga lønir og almennan sektor til føroysk viðurskifti, er hetta ikki innast inni bara tað, at Bjarni Djurholm

tey í felagnum eru bangin fyri, at fer lønin ikki munandi upp nú, so verður munurin til »danskar lønir« kanska eini fimtan prosent og tað kunnu tey als ikki góðtaka, sigur Jens Andreasen, formaður hjá

fyri at søkja um stuðul. Tíverri hava vit sæð nøkur dømi um, at kommunur ikki hava havt ráð at rinda lønir til starvsfólk á dagstovnum. Um onkur kommuna kemur so fyri, stongir hon so stovnin ella hvat ger

álvara. Meðallønin í landinum er eisini sera lág, umleið 400 dollar um mánaðin. Fólk krevja hægri lønir. Javnaðarflokkurin, sum er í andstøðu, hevur bjóðað sær at loysa av eftir næsta val um tvey ár. Forsetaval

mistu arbeiðið, fáa nýtt starv. Tann fyrrnevnda avleiðingin, (nýggj fólkaflyting, færri íløgur, lægri lønir, minni nýtsla, størri arbeiðsloysi, ella eitt størri skatta- og avgjaldstrýst) eru avleiðingar, sum

púra greitt, at livistøðið ikki versnar. Hettar er ikki satt og eigur at rættast. Hvítabók sigur, at lønir fara at lækka lutfalsliga í mun til umheimin. T.v.s, at keypikraftin í Føroyum minkar og ger harvið

burtur, skiftistíðin er ótrygg og somuleiðis oljan og vandi er fyri fólkaflyting. Edmund minti á, at lønir eru ikki hægri í Føroyum, enn í Danmark, men ivaðist ikki í, at var ríkisstuðulin ikki, so vóru lønirnar

leiðsluna í Atlantic Radio. Jóhann vísir á, at orsøkin til, at útvarpsstøðin ikki hevur ráð at gjalda út lønir, er einføld. ? Leiðslan í Atlantic Radio hevur søplað allan peningin burtur til óneyðugt fjas, sigur

kunnu latast rithøvundum, týðarum, listafólkum og einstaklingum. Í mesta lagi ber til at lata tvær lønir.