Eyðgunn Samuelsen, landsstýriskvinna í almannamálum, vísti á, at hetta var millum nakað av tí mest tabu í okkara mentan. - Ein larmandi tøgn hevur valda í Føroyum, vit hava øll latið eygu og oyru aftur
Sùsanna Olafsdóttir frá. – Bókin hevur sett orð á nakað, sum fyllir í samfelagnum, men sum tað er tabu at tosa um. Tað eru helst nógv fólk, sum uppliva harðskap, men sum ikki duga at seta orð á hann, og
fosturtøku er nokk hjá teimum allar fægstu nakað, sum man fer at tosa um við familju ella vinir. Tað er tabu. Og eg dugi altso ikki at síggja, hví at hetta er nakað at vera ímóti. - Hvat er so galið við, at
er torført hjá børnum og foreldur at tosa saman um ymisk viðurskifti, sum kanska vera mett at vera tabu-evni, heldur Firouz Gaini. - Tann parturin av kanningini, sum er lagdur fram, er bara ein lítil partur
og at fáa eitt barnahús, har misnýtt børn kunnu venda sær. - Men mest av øllum ynskja vit at bróta tabu'ið kring barnamisnýtslu, so fleiri tora at siga frá, og at løgtingið fer nógv meira málrættað til
Evnið, ið verður sett ovast á breddan, er millum teirra, ið ofta verður tagt burtur. Eitt sonevnt tabu. Barnabati setur kynsmisnýtslu á breddan. Oftari og oftari er at hoyra um mál, ið hava samband við
trupulleiki, bæði fyri tann, sum er raktur av áganginum, familjum teirra og samfelagnum sum heild. Tabu, loynidómur og manglandi vitan og forstáilsi er viðvirkandi til at trupuleikin ikki verður loystur
Granskingin vísur, at tað er vorðið minni tabu at tosa um, at ein hevur møtt hvørjum øðrum á netinum. Fyrr hildu fólk hesar upplýsingarnar fyri seg sjálvi, og tosaðu ikki hart um tað, men soleiðis er ikki
tað føroyska vælferðarsamfelagið við fyrst í 60’unum? Nei, nei, als ikki .. tað er jú fulkomuligt tabu at fordøma ella forhoyra teir sonnu socialu (og nationalu) »brotsmenninar« í Føroyum! Teir eru friðaðir
ovurnýtslu og viðgerðarmøguleikar. Ungmannafelagið Samband heldur, at við at gera rúsdrekka minni tabu, so fáa vit eisini í størri mun varpað ljós á viðgerðir til tey, ið enda í trupulleikum. Minnilutar
