llu samstarvsfeløgunum eftir. Fiskiveiðiavtalur, sum vanliga vórðu gjørdar við Sovjetsamveldið og DDR, fingust ikki meira, tí londini vóru ikki til. Heldur ikki bar til at fiska á vanligu leiðunum fram
in Bildmaterial og skaffede mange diapositiv. Mellem 1972 og 1990 holdt jeg mange foredrag i hele DDR, uakted at jeg så øygruppen før aldri. Riktignok kritiserede jeg alltid hvalfangst og hvalslakteri
at eingin veit við vissu, hvat liggur niðri í jørðini, tí tað er ikki óhugsandi, at burturkast frá DDR-tíðini liggur niðurgrivið ymsastaðni á hesum somu leiðunum.
meiningarnar" oman á mítt tá blaðunga høvd, júst sum lærarnar í Studentaskúlanum, áðrenn Múrurin datt, DDR hvarv saman við meining-ini við teirra lívi. Hetta er sama kenslan man kann hava, um man lesir Fregnir
inum við 138 milliónum Euro í Berlin er miseydna. Serliga eru tað ?die Ossies?, tey í fyrrverandi DDR, ið eru arbeiðsleys. 13 ár eftir samanleggingina av báðum týsklondunum, er enn stórur munur á lívinum
uppreistur ? hetta var í apríl 1953 - vóru arbeiðarar í býnum Pilsen í Kekkia. Sama árið var uppreistur í DDR. Í 1956 helt Khrustjov sína gitnu røðu á tí 20. flokstinginum í Moskva, har hann tók fyrsta stigið
at skansin hev_i samband vi_ fleiri tunlar undir jør_. Ta_ vóru ikki n_nazistarnir, sum ørkymla_u DDR-myndugleikarnar, men heldur vandin fyri, at eysturt_skarar skuldu sleppa vesturum ígjøgnum gomlu tunlarnar
Helsingfors vildi nevndin ikki góðkenna DDR ella Eysturrýskland sum sjálvstøðugan luttakara. Týskland varð býtt sundur í vestur og eystur í 1947, og í 1952 segði DDR kortanei at luttaka saman við Vesturtýsklandi [...] Nú er DDR vorðið DD var, sum Eddie Skoller plagdi at skemta. Landið er burtur, og tað sæst aftur í olympisku avrikunum, at Týskland hevur havt tað strevið búskaparliga síðani samanleggingina. DDR var ongantíð [...] Amerikumenn vóru vónbrotnir av øllum sínum vinum í Europa, olympisku leikirnir haltaðu, og USSR og DDR sólaðu sær í øllum sigrunum. Í 1984 segði Eystureuropa takk fyri seinast. Hóast fleiri teirra høvdu
finnast. Einki, ið Jóanes (ið er endaður sum ein illa skøvað 78´ara pláta við Internationale sungið í DDR) sigur hava vit ikki hoyrt frá honum tvey túsund ferð fyrr. Jóanes er eins lættur at rokna út, sum
tekin um lív og forfall, treysti til framtíðina og listarligt sprækni her á mótinum millum tað farna DDR og tað farna Vesturtýskland, kanska sum eitt kreativt úrslit av savningini, sum tók seg upp frá 1989 [...] eg spyrji, hvat tær gera, svara: Wir sind Rentner. Tað vísir seg, at tær eru einkjur, úr tí gamla DDR, sum brúka tað sum eftir er av lívinum til at sløkkja sín tosta eftir mentan, og sum sostatt umboða