-Kanska tí handan sjangran í størri mun appelerar til eitt annað ættarlið, tá fiskiskapur og fiskivinnan tóktist vera “nærri” fólkinum. - Og so má eg nevna allar hesar nýggju “lívsstílsbøkurnar” og “
fíggjarligum parametrum. Ein ódálkað náttúra er munagott og kanska besta søluargument vit hava. Fiskivinnan saman við Vinnumálastýrinum eiga at seta á stovn eitt Gastronomiskt Institutt at nøra og menna
væntaðum virksemi. -Tað er sera umráðandi, at vit allatíðina kunna um oljuvirksemið, soleiðis at fiskivinnan og oljuvinnan kunnu samstarva so skynsamt sum møguligt. Ætlanin er tí seinni í heyst at skipa fyri
verður um eitt felagshav ella Grásonu um ein vil, sum løgmaður ikki sær nakrar trupulleikar við. -Fiskivinnan er sera áhugað í at hava rættindi so langt suðuri sum gjørligt. Tvs. at her verður føroysk fis
at tað var nú ella ongantíð, og tað var tað væl eisini. Í Leirvík eins væl og í Vestmanna er fiskivinnan lívæðrin í bygdini, og tað má kommunan fyrst hugsa um. Meðan gamla ferjulegan enn var í nýtslu
Fiskivinnan í Norðoyggjum ásannar, at betri útbúgving av starvsfólkinum bøtir um trivanðin, at trivnaðurin eggjar, og at hetta tilsamans ávirkar lønsemi í vinnuni rættan veg. Tí hava fleiri virkir tikið
vinnu, eiga vit eisini at gera okkum greitt, at hon er avmarkað. Hon er eisini líka so ótrygg sum fiskivinnan tvs. hon er bundin at marknaðarprísum, umstøðum á heimsmarknaðinum og kríggjum kring heimin. -Brúka
kvotunum handlaður. Eini 35.000 tons verða handlað millum reiðaríini. Reiðarafelagið sigur, at fiskivinnan megnar als ikki eina príshækking upp á 15%, og verður hetta endin kann roknast við, at ein stórur
er ikki, at tað hevði verið rætt av okkum at givið burtur stýringina á fiskivinnuøkinum, tá ið fiskivinnan hevur so ómetaliga stóran týdning fyri okkara samfelag, leggur landsstýrismaðurin dent á. Hann
sær út í løtuni, so hava flakavirkini onga framtíð. Politiskt verður tosað um alt annað og um at fiskivinnan skal brandskattast, men politikararnir klára ikki at taka avgerðir, sum kunnu gera treytirnar hjá
