jarðfrøði, landafrøði, fornfrøði, fólkalívsfrøði, samfelagsfrøði, løgfrøði o.s.v. Tí hvør einasta frøði hevur sítt at siga um torv. Men hann hevur ikki bara lisið og kannað tað skrivaða orðið. Í innganginum [...] valdi fólkalívsfrøðina kortini, og nýggja stórverkið vísir, at hann er stak væl egnaður til hesa frøði. Tí Petur Jacob er nærlagdur og gløggur eygleiðari, og hann gevst ikki, fyrr enn hvør smálutur er
umaftur. Helst var tað tað, sum løgtingið hugsaði í 1993, tá ið tað góðkendi altjóða sáttmálan um lívfrøðiligt margfeldi. Tað áliggur landstýrinum at røkka ásetingunum í sáttmálanum, og tá tað er gjørt, [...] býður landsstýrinum at friða lendi og sløg. Sáttmálin býður landsstýrinum at nýta hugtakið lívfrøðiligt margfeldi í øllum viðkomandi umsitingarligum arbeiði. Sáttmálin býður landsstýrinum at skipa
limum og dugnaligum fólki við frøði í kynstrinum at skriva og lesa. Tað sigst, at serfrøðingar innan grafologi (hondskriftafrøði) og dechifrering (loyniskriftafrøði) eru settir at granska handrit í
Arbeiðsplássið bleiv Tórshavnar kommunuskúli, har hann treivst væl og arbeiddi innan fakøkini støddfrøði, evnafrøði og kunningartøkni. Frammanundan læraraprógvið frá 1975, sigldi Trygvi sum stýrimaður.
vitan og áhuga fyri náttúruni, og sum dugir væl at miðla sína vitan. Hann hevur havt nógvar greinar í Frøði og er altíð klárur at svara, tá hann verður spurdur. Eisini hevur hann eina frálíka heimasíðu við
rættis, og tað sambært bestu og fremstu serfrøði. Frá mínum sjónarhorni er als ikki talan um serfrøði ella vísund, tíansheldur um vit ella skil. Haldi heldur talan vera um miðvíst tilrættalagda ognartøku
ritgerðir um serliga føroyskar bókmentir. Hesir tekstir eru at finna í m.a. Varðanum, Fróðskaparriti og Frøði, umframt í útlendskum ritum. Hon hevur lagt til rættis bókina Glámlýsi, 2003, við søgum eftir Regin
eisini koma nærri familjuni. – Eg vil fegin takka øllum spælarunum í HB, og tað hevur verið ein sonn frøði at arbeiða saman við nøkrum av teimum dugnaligastu fótbóltsspælarunum í landinum. Somuleiðis vil eg
Gamli Sakarias, sum vit hoyra um 3. sunnudag í advent, sang Gudi lovsang. Hjarta hansara var fylt at frøði og tøkk fyri at Gud vildi senda Jesus í heimin at frelsa fólk sítt. Verður forða menniskjum at geva
sum kunnu koppa politiska meirilutan hendavegin ella hinvegin. Og vit kunnu bara geva búskaparfrøðinginum rætt í, at hetta ikki er til fyrimuns, hvørki fyri samfelagsnyttuna ella fyri fólkaræði
