egnari megi. Slíka ráðgeving kunnu tit m.a. fáa á TK Stovuni ? og har er hon ókeypis! Við hesum orðum fari eg at lata upp árskappingina Ungt Virki, við ynski um at rætta virkið fær sín uppiborna vinning, og

eru flokspolitisku mørkini í Føroyum gjørd í øðrum støddum enn landið sjálvt. Og júst í hesum høpi fari eg at loyva mær at draga Pál Weihe inn í myndina, sum hesaferð ikki er ampaelvandi. Sært tú, harra

hugtakandi vakra í tilveru einstaka menniskjans bæði sum einstøk vera og í samfelagi við onnur. At enda fari eg at takka øllum tykkum, sum hava skipað fyri hesum stórfingna tiltaki til minnis um Williams Heinesen

hjálp kann tí sjálvandi eisini veitast aðrastaðni frá, um ein heldur ynskir tað. Við hesum í huga fari eg tí at heita á landsins myndugleikar um at arbeiða víðari við hugskotinum, soleiðis at vit kanska

miðvísum átøkum við at vísa á tørvin á teirri neyðugu raðfestingini á sálarliga økinum, ger mun. Eg fari at takka tykkum fyri tykkar treiskni. Tað gevur úrslit. So eri eg komin til stóru løtuna at handa

møguleikar. Meðan heimurin heldur ondini, mugu vit brúka andans og handarinnar arbeiði í felag. Eg fari við hesum orðum at seta vinnudagin 2024. Takk fyri.

til at skriva undir mótmælið í Bartalsstovu. Mótmælið verður latið Vága Kommunu. Steðgi ætlanini Eg fari at heita á sitandi býráðslimir um at steðga hesi ætlanini og finna nýggja nøktandi staðseting til

morgunin. At hava heilsuna og kunna seta seg við morgunmatarborðið at tosa um leyst og fast, áðrenn eg fari at ganga túr, sigur Jákup Frants. ##med7## ##med8## ##med9## ##med10## ##med11## ##med12## ##med13##

blívur ikki yngri, og hvussu ofta fært tú ein sovorðnan møguleika? Og tankin um eg nú ikki royni, fari eg so at hugsa, hvat tað kundi blivið til. Fyrsta ári gekk, men Suffía og maðurin Bogi hava ongantíð

smábannaði. Maðurin, ið lá á knæ við síðuna av henni í skugganum, segði vrantin: ?Arh! Og so kom tað dekan fari ein nekari, ein gýðingur og eitt fult svín!? Teir tríggir menninir, ið stóðu sum lavnar hønur, ristu [...] Tygum hava nú lítið og einki at skula hava sagt í hesi søk, frúa. Men tygum fáa at síggja, at eg fari varliga til verka.? Hann fór heilt yvir til hana, legði hondina eymliga á búkin. Hóvliga og varisliga [...] Spruttið frá honum var so øgiligt. Næstan sum brim við sjóvarstrond á vetrardegi. ?Puha, dekan í fari ikki!? brast út úr honum. ?Hetta er sum ein gløtt skoytibreyt!? Kvinnan Anna lá í skellilátri , hon