tveimum av okkara trimum børnum, pápa mínum og verforeldrum. Símin Ósá sigur, at tey hava etið dunnu og gás, heimagjørt reyðkál, rísingreyt, og síðan vóru jólagávur, borðspøl og massar av karamellum og práti

við rísingreyti. Monika Stauss Joensen sigur, at tey í ár fara at eta gás jólaftan, og hon heldur, at hetta er fyrstu ferð, tey eta gás jólaaftan, síðan hon kom til Føroya, tí vanliga hava tey etið ræst kjøt

Trónd Thomsen sigur, at í ár savnast familjan hjá syskinabarninum jólaftan, og har verður dunna og gás við øllum tilhoyri. - Jóladag fara vit til Kirkjubøar í kirku til jólagudstænastu, sum altíð er ein

Eins og dunna, gás og rís a la mande er fastur partur av jólunum hjá teimum flestu um okkara leiðir, eru eingi røtt ensk jól uttan Christmas Pudding, enska jólakøku. Jólakøkan hevur sín uppruna í 14. øld

eta døgurða saman og hugna okkum. Farið verður eisini í kirkju. Jólaaftan eta vit altíð dunnu ella gás við mandlurís omaná. Hinar báðar dagarnar verður eisini góður matur. Tað, sum ræður um á jólum, er

jóladøgurða. – Døgurði kemur oman jólaaftan til starvsfólkið. Tað er tað sama, sum fólk vanliga fáa heima, gás og annað. Men tað kemur jú an uppá, hvussu nógv er at gera, og hvussu nógvir sjúklingar eru. Tað kann

jóladøgurða. – Døgurði kemur oman jólaaftan til starvsfólkið. Tað er tað sama, sum fólk vanliga fáa heima, gás og annað. Men tað kemur jú an uppá, hvussu nógv er at gera, og hvussu nógvir sjúklingar eru. Tað kann

”Og so skulu gás vit hava…” Soleiðis verður skrivað í bókini, Peters Jul. Men, tað er nógv vatn runnið í ánni, síðan Peters Jul varð skrivað í 1866. Eins og við nógvum øðrum traditiónum, er eisini siðbundni

døgurðakvøldið, men nú tey seinastu árini er jólaaftan blivið tann heilt stóri dagurin við góðum mati sum gás ella dunnu. Fyrr var størsti jóladøgurðin jóladag, men hesin dagurin hevur ikki sama leiklut hjá øllum

hava smakkað Jólabryggið. Jólabryggið hóskar serliga væl afturvið øllum jólamati sum røstum kjøti, gás, fleska- og oksasteik. Jólabryggj fæst til keypst í sølubúðunum kring landið, og sum siðvenja er, fara