talu fyri hvørjum øðrum, og tað var bæði hugtakandi og uppmuntrandi at líða á, tá ið tey lýstu hvønn annan og greiddu frá, hvussu stóra gleði og signing tey høvdu kent í at kenna seg elskaðan og virdan av
tvær ferðir, meðan teir høvdu hitað upp. Tá ið bátarnir vórðu lagdir, fingu teir boð um at taka í annan krók, enn teir høvdu roynt og sum teir á dráttinum høvdu fingið boð um. Tá miseydnaðist tað. Einki
tríggjar høvuðsbólkar, ið fyrst hevur til endamál at geva teimum møguleika at koma at kenna hvønn annan betri, samstundis sum tey arbeiða saman um eina listarliga verkætlan. Eisini skulu tey í smærri bólkum
gott høvi hjá teimum, sum hava nakað við tilbúgvingina at gera, at hittast og koma at kenna hvønn annan, sigur hann. Millum tað mest forvitnisliga verður ein nýggjur stuttfilmur um bjarging, sum hevur
at vit halda vald og pening vera tað, sum um ræður. Tá er eisini stutt til, at vit vilja ríkast á annans kostnað. Og hava ikki mong selt sál sína fyri vald og metnað. Vit vilja vera fyrst og best, sektin
Tað er vorðið alt meira vanligt, at handlað verður við fyritøkum, og tær skifta eigara frá degi til annan. Ein onnur gongd er, at starvsfólk saman við leiðslu keypa fyritøkur. Á eini av stóru bilasølunum
Tórshavnar býráð, sum leggur høli til framsýningina, og Tryggingarfelagnum Føroyar, sum hevur stuðlað á annan hátt. Framsýningin er opin ólavsøkuaftan og ólavsøkudag frá klokkan 14 til 20, og dagin eftir ólavsøku
ungar kvinnur, sum skulu forlovast móti teirra vilja, og hvussu hesar somu kvinnur vilja hava onkran annan, sum ikki er nóg ríkur. Hetta er uppskriftin til stættarintrigiuna sum søgugongd gjøgnum 1000 ár.
konsept enn tað hjá G!, kortini dregur túsundtals fólk til sín. Nettupp við ikki at kopiera hvør annan ber á henda hátt til at geva einum størri tali av føroyingum og í ymsum aldri eisini atgongd til
føroyinga sum heild. Tað skal altso ikki leggjast nøkrum til last, at skrivaða søga okkara hellir á annan ríkisrættarliga veingin, tí sambandsfólk ella javnaðarfólk ella onnur hava sjálvsagt havt sama rætt
