møguliga til onnur at taka avgerd um. Mannarættindi er ein sjálvfylgja Tað er gott at politikarar gera nógv burturúr globalisering og visjónum, men eins ræðandi og óskiljandi er tað, at mannarættindi als
satt at siga, so veit eg ikki, um tað yvir høvur ber til móti slíkum liði. Men vit fara so avgjørt at gera okkara besta, og so er bara at vóna, at vit eisini kunnu røkka einum betri úrslitið, staðfesti hann
ni og eingin ivi er um, at allar føroyingar fara at fegnast um hendan boðskap. Vit loyva okkum at gera vart við, at nú má almannaráðharrin halda fast. Tíðin er við at ganga undan, og stundir eru ikki til
Eli Frederiksen, játtar, at kommunan hevur fingið fleiri áheitanir, men hann hevur tó ikki hug at gera stórvegis viðmerkingar til málið. Hann sigur tó í stuttari viðmerking, at bingjuplássið ikki altíð
sama sum fyri 20 árum síðani. Hetta kostar dýrt í kappingarføri. Samhaldsfasti hugburður okkara má gera, at tað ikki er munur á ferðakostnaði úr Vágum, úr Norðoyggjum og úr Suðuroynni. Stutt sagt: fleiri
evni, og hevur bókin fingið stak góð ummæli og stóra útbreiðslu. Eisini hevur hon verið við til at gera nakrar undirvísingarfilmir um evnið og tveir av hesum vóru sýndir á tiltakinum her í fjør. Fokus á
onnur brek í somu bremsiskipan, sum kunnu íkoma uttan at hetta hevur nakað við dagliga eftirlitið at gera? Er talan um menniskjanslig mistøk og at eftirlitsarbeiðið ikki er gjørt nóg væl? Hesum spurningum
Tað, ið støðini í Havn bjóða í dag, er alt ov dýrt. Og tað er har, eg síggi ein góðan møguleika at gera okkurt skilagott. Ein lættan frokost, sum ikki skal kosta alla verðina, heldur 30 ára gamli kokkurin
vit hava spælt móti eitt nú Fraklandi, so settu teir ferðina niður, tá sigurin var tryggjaður. Tað gera hesi londinin ongantíð. Tey spæla sítt spæla frá fyrsta til seinasta bríksl, og tí er vandin fyri
ta stund, tá nøvn okkara verða nevnd í andlátslýsingum, ið tey avvarðandi merkja. Tá kann tað okkum gera tað sama. Nú ein dagin fyri kortum varð kunngjørt, at Hákun Joensen við Dalagøtu var farin av verðini
