fall valið á júst ein Tjørnu­stovumann. Hetta er Bjørg­heðin Jacobsen, langabba­sonur Gøtu Jákup í Klaks­vík, sum upprunaliga var borin til Tjørnustovufestið. Fyri hann tók beiggin Absa­lon við festinum

Vestaruvág og niðan gjøgnum Nólsoyar­fjørð við einum strúki av vestri. Teir komu í øllum góðum norður til Klaks­víkar og sluppu suður aftur við Smirli, sum setti inn á Havnina og tók 2. stýri­mann umborð. So var

doypt. Fyrra partin í mars høvdu vit nøkur evangelisk møti í Sørvági. Síðan fóru vit við Smiril til Klaks­víkar. Vit høvdu evangelisk møti á páskum í bygdahúsunum, sum vit leigaðu. Her komu nógv og áhugin [...] fullvæl, at hann ikki var heima og vegna veður ikki slapp til Viðareiðis, fóru Brend og Danielsen til Klaks­víkar við motorbáti, beinan­vegin teir høvdu handað brævið. _____________________________________

var Skála hús­møðrafelag stovnað og síð­ani hini stutt eftir í árunum sum komu: Hús­møðra­felagið í Klaks­vík, Mat­­møðra­felagið suðuri í Vági, Hús­møðra­felagið í Sørvági og Kongs­havnar kvinnufelag á Glyvrum

plássunum til Klaksvíkar. Hon gjørdist Norðoya móðir. Var tann trygga góða havnin. Millum Kjøl og Klakk var akkerið kastað. Og á Klaksvíkar Sjúkrahúsi varð tikið í móti gentum og dreingjum. Hetta varð býurin

Joensen og Sonhard Johannesen fyri poppkonsert í Klaksvík. Í tí sambandi komu Rudolf, Sonhard og Ólavur Klakk og spurdu Hanus, um hann vildi spæla guitar í einum bólki saman við teimum. Tað var gamaní, og bólkurin

blev skrevet af Christoffer Michael Olsen, som dengang arbejdede hos den kongelige monopolhandel i Klaks­vig. Han beretter følgende i 1844: Løverdag 22. juni kom Kronprindsen til Færøerne med Fregatterne

umborð. Men, skip­­­­arin, Andreas á Høvdanum, sum var av Strond­­­um, var sum tað skilst staddur í Klaks­vík, so helst eru teir farnar at rigga til at fara til fiskiskap. Tað var greitt, at skotski reiðarin

hann var vertur í nýggjárssending á gamla Reinsarínum, og eisini legði hann rødd til sendingarnar um klaks­víksstríðið. – Hetta seinasta var tó meira av tilvild, tí okkurt forfall var, minnist meg rætt. Eg

end­ur­nýgging av fiskiskipaflot­an­um umleið 1930, tá ið fleiri skonn­artir komu til dømis eisini til Klaks­víkar. Johan Nolsøe í Vági keypti Yvonnu í 1929. Hon var bygd í 1920 og var merkt 125 nettotons. Væl