Í flest øllum málum og vinnum meta vit okkum eftir okkara grannalondum, tó ikki í landbúnaðinum. Spyr teg sjálvan hví? Samanborið við okkara grannar koyra vit við eini avoldaðari skipan, ið skomm er at

eksotiskar Føroyar eru. - Vit dyrka ikki okkum sjálvi og oyggjar okkara, hví skulu so onnur fólk gera tað, spyr Hans Fróði Hansen - Hví skulu fólk koma úr øðrum londum, at vitja fuglalívið í Nólsoy, Enniberg ella

vera uttanríkisráð og sendistovur uttanlands raðfestar fram um heilivág til ólekjandi sjúklingar, spyr við rættiliga beiskari rødd. - Eru vit so framkomin, sum vit ofta siga, at vit eru? Verða vit heimsins

landsstýrið beinleiðis gloymir, at tað er altso eitt Løgting, sum situr við endaligu avgerðini. Hann spyr eisini, hvussu tað ber til, at samgongan pening til sendistovur um allan heimin, tá ið ráðini ikki

hann kann koma við heilt ógrundaðum útmeldingum uttan at hann fær nóg sterkt svar uppá tiltalu. Hví spyr eingin Nyrup um, hví hann heldur 4-5 ár eru rímulig. Hvat liggur í boðskapinum hjá honum? Eru 4-5

málslig einrøktan merkist í tinginum. Tá ið ein fer at siga kolvetni, so siga allir kolvetni. Men eingin spyr, hvat hetta man vera. Tað skilst av samanhanginum, at »kolvetnislógin« handlar um olju. Men sambært

einaferð enn, tí okkara egnu politisku viðurskiftir ikki hanga saman. ? Hvat er hetta fyri nakað, spyr Niels Pauli Danielsen. ? Og hygg eftir oljuvinnuni. Vit standa frammanfyri einari av teimum størstu

ay lønirnar ikki vaksa fyri støðugt at bøta um kappingarførið. Men er tað henda gongdin vit ynskja, spyr Luitjen Apol í viðmerkingunum til uppskotið. ? Ynskja vit at lækka lønarstøðið, so at vit kunnu framleiða

fólkini, sum eru her í dag, uppá tungu. Hvat fáa tey í pensión, hvar skulu tey arbeiða og búgva?, spyr Doris Hansen. Doris Hansen saknar ítøkiligan politikk, nú nógv er frammi um stýrisskipanarligar broytingar

Edmund Joensen vísir á, at Løgmaður skuldi verið tann savnandi kraftin í einum landsstýri og hann spyr, hvar hann er í hesum máli. Hann vísir á, at meðan sambandsflokkurin sat í samgongu, batnaði okkara