nú er talan um vitan, tað er framtíðin..”, sum um tað er nakað nýtt. Vitan er ikki bara framtíð, men er eisini fortíð, sum framtíðin verður bygd á. Í Struer í Jútlandi í Danmark, sótu verkfrøðingarnir
forvirringurin er totalur. Sjáldan hevur framtíðar ríkisrættarliga støðan sæð ógreiðari út enn júst nú. Men sjálvandi. Tinganes fer nú at leggja seg í seðlarnar fyri at greiða ríkisrættarligu fløkjuna. Nógv
landi er okkara høvuðsvinna og eigur tí undir vanligum umstøðum at skapa avlop ella verða lønandi. Men veruleikin er, at fiskivinnan á sjógvi og landi verður sum heild rikin við stórum halli – vegna by
Serliga hjá teimum, sum sita á Tingi og skulu undir at rætta fíggjar- og búskaparpolitisku kósina. Men nei. Fyrr í heyst royndu vit í Sambandsflokkinum á Tingið at fáa prísreguleringingina av ríkisveitingini
Føroyar, á sama hátt sum tey nú í 8 ár hava hildið um kvørkrarnar á blokkstuðlinum úr ríkiskassanum. Men tað, sum órógvar sálarfriðin meira enn nakað, er, at hesir somu landspolitikkarar áhaldandi tala og
við kommunurnar. Broytingar skapa altíð órógv, tí er av týdningi, at talan ikki verður um harraboð, men at broytingarnar veruliga verða framdar í samstarvi. Sostatt er rættast at leingja freistina í teimum
spurninginum í politisku skipanini, áðrenn endalig støða varð tikin. Hetta játtað landsstýrismaðurin, men 2. januar var so í miðlunum boðað frá, at stovnurin verður staðsettur í Klaksvík, hóast sjúkrakassarnir
1980 fór Jón til Odense at læra til el-installatør. Kathrina fór við og ætlaði sær eisini at læra, men lagnan vildi tað øðrvísi. Tey høvdu nóg illa funnið seg til rættis í Odense, tá Kathrina fekk deyðsboð
hansara viðmerking til vandan fyri, at eftirtíðin fær eina misvísandi mynd av føroyskari myndlistasøgu. Men Helgi Fossadal er »ikki interesseraður í« at tosa við Sosialin, sum hann málbar seg í telefonini. Heldur
Norðuroyggjar Kanska er tað ikki rætt, at gera viðmerkingar til hvussu aðrar eindir skulu skipa seg, men fyri at tryggja javnstøðu kring landið, verður tað av stórum týdningi, at kommunueindirnar kunnu skipa