bríkslið verður klokkan 19. Tað er sjáldan, at líkindini eru so góð at spæla fótbólt í Sarpugerði, sum tey eru í kvøld. Tað er lýtt og stilt, og sólin hevur hug at kaga undan. Áhugin fyri dystinum er stórur

skulu vit gloppa hurðar og síggja møguleikar. Og her er m.a. ferðavinna avgjørt ein góð íløga. Øll tey mongu sermerktu og servøkru støð vit eiga, teir mongu møguleikar fyri tiltøkum á teim ymsu støðunum

er vorðin alt minni partur av okkara húsarhaldsútreiðslum, skulu vit nú til at venja okkum við, at tey støðugt gerast størri partur. Harumframt verða allar aðrar vørur dýrari – annaðhvørt tí at nógv olja

bátur til okkara. Hann var 15-20 tons og kallaðist "Andvari". Hann kundi koma nærri til okkara enn tey størru skipini, og vóru tað ikki meira enn 100 metrar millum teir og okkum. Teir á "Andvari" royndu

Viðgerðin fer fram á tann hátt, at politisku framsøgufólkini fáa orðið – alt eftir stødd á flokkinum, tey umboða. Høvið er til viðmerkingar eftir hvørja framsøgu, og vanligt er, at røðarin svarar spurningum

sjálvur til staðar. Nú biðja vit teg um, at tú við tínum Heilaga Anda má nema við hjørtu okkara og gera tey still og før fyri at taka ímóti tí orði, sum verður boða her í dag. Amen! Hetta heilaga evangeliið

í Europa. Føroyska løgtingið, føroyska tjóðin, var - eins og danska tjóðin - undir støðugum trýsti tey næstu tvey hundrað árini, til løgtingið í 1816 varð avtikið. Leiðsla føroyinga, løgmansembætið, var

ákærararnar og teir báðar ákærdu, vóru bert trý vitni at geva frágreiðingar í Føroya Rætti, so vóru tey sjey hesaferð. Nýggj vóru millum annað bókhaldarin hjá Rafik’sa, avgreiðslufólk í Føroya Banka, Runavíkar

gjøgnumhugsaðar yrkingar. Men í síðsta enda trúgvi eg, at flestu lesararum dáma best yrkingasøvn, sum tey hava hug at taka fram aftur, tí okkurt í teimum blívur við at spøkja. Nýggj byrjan? Hóast Hanus Kamban

belgiski fiskasøluumboðsmaðurin vinmenn, og hann lærdi meg ótrúliga nógv um mat og vín, vísti mær tey fínastu Michelin-virðisløntu matstøðini í París og aðrastaðni, meðan vit koyrdu runt og vitjaðu víngarðar