lítil ivi vera um, hvørji lið fara avstað við teimum stigum, sum leikt verður um hetta vikuskifti. Tey trý niðastu liðini skulu øll royna seg móti sterkari mótstøðuliðum, og sum kappingin í hevur háttað
fólkaskúlanæmingar duga væl føroyskt, tí eg havi so lítið við fólkaskúlan at gera. Men eg haldi, at tey, ið fáa prógv frá Læraraskúlanum duga væl føroyskt. Tað havi eg í hvussu so er lagt til merkis, tá
áleggja landskassanum rættuliga víðfevndar skyldur, og tí heldur hann tað hava alstóran týdning fyri tey, sum vara av landskassanum og fyri alt fólkið, ið eigur landskassan, at fáa greiðu á, hvussu langt
hetta bert staðfestir, at skrivstovuveldið í Havn hóreiggjar sær sum tað vil, men at hetta góðtaka tey ikki í Sundalagnum. Hann vísir á, at tað av røttum ikki eigur at vera náttúrufriðingarnevndin, ið loyvir
tað ikki nýtist vera so leingi til rættulig gongd kemur á, og at teir fara at klára at halda fast í tey »dýraru« plássini í landskappingini. Tað krevur kanska nakrar broytingar, men mest av øllum krevur
sigur Jóannes Eidesgaard, og vísir á, at tingfólk sjálvsagt eiga at vera so mikið at sær komin, at tey halda málið í trúnaði, hóast tað verður viðgjørt í tingbólkinum. Jóannes Eidesgaard vísir á, at málið
áttati og nítiárunum hevur t.d. borið til hjá ungdómi undir 18 ár at fingið lestrarstuðul, eisini meðan tey gingu í fólkaskúlanum. Sum orsøk til ikki longur at veita lesandi á miðnámsstigi lestrarstuðul í nýggju
hent tað tað bleiv nógvar ferðir verri. Tí vit eru bara soleiðis, at av gomlum vana, so velja vit tey somu fólkini aftur, og soleiðis melur alt runt. Ein svenskur pensjoneraður yvirlækni segði á einum
tí tvístøðu, at hann skal hvørki traðka sínar samstarvspartnarar í Tinganesi á tærnar og eiheldur tey mongu í hansara egna flokki, sum ikki eru samd við somu samstarvspartnarar. Spurningurin er tí, um
ar er í hæddini og sambært síðstu veljarakanning eru fleiri, sum ikki hava tikið støðu til, hvønn tey fara velja. Eisini eru nógv, sum ikki ætla sær á val. Síðsta veljarakanningin hjá Spyr.fo er ikki góður
