yvirísing av skipinum, sum so aftur kundi føra til, at skipið koppaði. Tað var eisini hetta, sum hendi um somu tíð við íslendska trolaran Juli, sum hvarv við 30 monnum. Tað var tó eingin føroyingur við

dagin og tekniski skúlin um kvøldið. Hetta var ikki besta loysn, men skúlin hevði einki val. Men so hendi tað í 1956, at Føroya Banki fór at byggja nýggj bankahús. Meistarafelagið fekk arbeitt so væl, at

var veðrið tó so ófantaligt, at børnini av Argjum vóru vát ígjøgnum, tá ið tey komu í skúla. Tað hendi seg enntá, at tey vórðu biðin um at fara til hús aftur, so illa tey vóru fyri. Men Steingrim hevði

í Vestmanna. Í 1929 gingu eini 30 børn í sunnudagsskúla, og tey vóru fimm fólk, sum høvdu hann um hendi. Serliga minnist eg Onnu Egholm, vanliga kallað Anna Norska. Hon var vermóður prestin Johannes Follend

svágur Sigmund, var so misnøgdur við uppruddingina aftaná kríggið, at hann flutti til Canada. Tað hendi jú tað, sum ofta hendir. Tað vóru teir smáu fisk­arnir, sum vórðu tiknir, og sum fingu revsing, summir

----------- Komandi partur Í komandi parti endurgeva vit frásøgnina hjá havnarmonnunum um tað sum hendi. Eisini er søgan um skiparan á Beskytteren, sum fekk sekkin.

stytsti teinurin. Skuldi farast suður eftir oyggj, mátti farast um trý fjøll afturat. Men meira enn so hendi, at tað gingu vikur og mánaðir, at tað als ikki var farandi úr bygdini. Tey tilevnaðu sær síni egnu

So kom heimsbar­dag­in og alt samband millum Føroyar og Danmark varð slitið. Í fyrsta krígsárinum hendi tað, sum kom at broyta mín lívsveg. Eg mátti fyribils kvitta sjólívið, og hetta gjørdist med alla

Øregaard og Absalon, giftur við Jórun á Roykheyggi Gav ikki upp fyri bakkasti Fyri 10 árum árum síðan hendi nakað, sum kom fullkomiliga at broyta lívið hjá Símuni Jóhan. Hann hevði smíðað bát nr. 143 ella reiðiliga

Dimmalætting, skriv­aðu um hesa hending. Ikki minst varð nógv gjørt burtur úr, at henda vanlukkan hendi bert seks ár eftir, at Janus, pápi Óla Jákup, datt oman. Tingakrossur skrivaði, at »Óla Jákup var