við greidligari staðfesting av hvørjar fortreytirnar eru - siga nakað um, hvønn veg framleiðsla, lønir, prísir, gjaldsjavni og aðrar støddir vilja førka seg í framtíðini, um ríkisveitingarnar minka, og

vegir. Um søgurnar eru bara partvís sannar, so hava feløgini nógv størri fíggjarliga orku at rinda lønir við, enn tað kann roknast við av sovornum áhugafeløgum. Nakað annað er, at gongdin í flestu feløgunum

burtur, skiftistíðin er ótrygg og somuleiðis oljan og vandi er fyri fólkaflyting. Edmund minti á, at lønir eru ikki hægri í Føroyum, enn í Danmark, men ivaðist ikki í, at var ríkisstuðulin ikki, so vóru lønirnar

leiðsluna í Atlantic Radio. Jóhann vísir á, at orsøkin til, at útvarpsstøðin ikki hevur ráð at gjalda út lønir, er einføld. ? Leiðslan í Atlantic Radio hevur søplað allan peningin burtur til óneyðugt fjas, sigur

kunnu latast rithøvundum, týðarum, listafólkum og einstaklingum. Í mesta lagi ber til at lata tvær lønir.

púra greitt, at livistøðið ikki versnar. Hettar er ikki satt og eigur at rættast. Hvítabók sigur, at lønir fara at lækka lutfalsliga í mun til umheimin. T.v.s, at keypikraftin í Føroyum minkar og ger harvið

mistu arbeiðið, fáa nýtt starv. Tann fyrrnevnda avleiðingin, (nýggj fólkaflyting, færri íløgur, lægri lønir, minni nýtsla, størri arbeiðsloysi, ella eitt størri skatta- og avgjaldstrýst) eru avleiðingar, sum

álvara. Meðallønin í landinum er eisini sera lág, umleið 400 dollar um mánaðin. Fólk krevja hægri lønir. Javnaðarflokkurin, sum er í andstøðu, hevur bjóðað sær at loysa av eftir næsta val um tvey ár. Forsetaval

fyri at søkja um stuðul. Tíverri hava vit sæð nøkur dømi um, at kommunur ikki hava havt ráð at rinda lønir til starvsfólk á dagstovnum. Um onkur kommuna kemur so fyri, stongir hon so stovnin ella hvat ger

tey í felagnum eru bangin fyri, at fer lønin ikki munandi upp nú, so verður munurin til »danskar lønir« kanska eini fimtan prosent og tað kunnu tey als ikki góðtaka, sigur Jens Andreasen, formaður hjá