fólkakirkjuni, sum eisini vitjar Heimamissiónina. Martin sigur, at hann setur stóra æru í, ikki at gera eitt stórt lop í síni sangskriving, hetta sjálvt um Guð hevur fingið ein alt størri leiklut í hansara

vón og viti. Tí tað var júst hettar, sum var “musikkurin” í hansara grein í dimmu. Og roynt var at gera Danial Lydersen til lygnara ella í besta føri til ein óseriøsan mann, man ikki skuldi lurta eftir

. Hábærslig, men síðstu árini heldur forfallin.Tað er tí í tøkum tíma, at gjørt er av at royna at gera okkurt munagott, so hon aftur kemur í nýtslu; kanska stoltari en nakrantíð. Tað var sluppfiskisskapurin

nakað heilt stórt, sum hann tekur til og tey mongu, sum standa aftanfyri tiltakið og eru við til at gera tað møguligt, eru sera fegin um ta undirtøku, sum festivalurin við árunum hevur fingið. - Nú vóru

um, og teir vilja gjarna fylgja við, sigur Dan Michael Knudsen. Hansara sterka samband til Føroya gera tað eisini lættari hjá honum at loysa hesa uppgávuna. - Eg haldi avgjørt, at tað er ein fyrimunur

skirvisliga brúgv í øllum góðum. Á modernaðan hátt brúkar listakvinnan hetta hugasambandið til tess at gera áskoðaran varugan við, at veruleikin kanska er eitt sindur meira innviklaður enn í glansbíløtunum

tey kundu keypa brúkta, men Christian Martin hevði onga ætlan um at keypa nakra karrusell ella at gera nakran handil. – Ikki minni skakkur varð hann tískil, tá hann fáar dagar seinni fær enn eitt fjarrit

um fólkaatkvøðuna beinanvegin, soleiðis at ásetta tíðarfreistin kundi haldast. Hetta er neyðugt at gera í slíkari bygd, har menn eru ella kunnu fara til skips, og har onnur fara burtur í øðrum ørindum.

inum í Keypmannahavn, hevur prógv í Management frá Robert Gordon University í Aberdeen. Er við at gera seg lidnan við útbúgvingina sum fíggjarligur analytikari/ráðgevi. Lestrarstørv?Um summarið arbeiddi

hugburðin fram, tá avrikast skal. At seta luppin á hvat ein vil, og ikki á hvat ein ikki vil, og at gera sær ein amboðskassa, at finna fram neyðuga hjálp og altíð brúka orku til at leita sær ráð frá teimum