funksjónir, bara onnur síðan verður rættlisin. Púra samdur. Tað líkist ongum ella tí, sum verri er, at samkynd nú skulu sleppa inn í barnagarðarnar at heilavaska børnini, so tey halda, at tað er í fínasta lagi
irnir í Sambandsflokkinum og Fólkaflokkinum fáa sín sigur við at nokta hinum at tosa um samkynd, brennivín og annað – í teirra eygum – ringt. Men vit hava jú valt eina konservativa bor
sleyg. Og hjúnaband er loyvt allastaðni. Tí viðvíkjandi versnar støðan bara í heilum, tí nú sleppa samkynd eisini at gifta seg í fleiri og fleiri londum. Fyrigev teimum, Gud, tey vita ikki betur, hóast tey
at halda kvinnum burtur frá landsins leiðslu. Teir piprast av ræðslu við tankan um rættindi til samkynd og teirra børn, og við sínum sparingum raka teir eirindaleyst tey veikastu menniskjuni í samfelagnum
sær løtt offur. Tað vóru prestar, sum østu fólk og fingu tey, at jakstra jødar. Hesuferð eru tað samkynd, sum standa fyri skotum. At enda eini góð ráð til bisp, blaka hesar fýra óargaungar úr fólkakirkjuni
av fundi í Rættarenvndini, har tað eisini vóru stórmál á skránni. Tað var málið um revsilógina og samkynd og eg boðaði fíggjarnevndini frammanundan frá, at eg fekk ikki møtt, tí vit høvdu kallað ymisk fólk
og stjórnina í Washington og millum stjórnina og borgararnar. Tað er Hægstirættur, sum ger av, um samkynd kunnu giftast, og tað var eisini hann, sum gjørdi av sakina Róe versus Wade, sum gav amerikonskum
Jógvan á Lakjuni, landsstýrismann, so burdi eg følt meg sum lús ímillum tvær negl, tá tosað verður um samkynd, men soleiðis er ikki, grannalagið er gott bæði til høgru og vinstru. Men eg øtist aftur hesa ferð
gjørt tey etisku málini til eitt vørumerki hjá flokkinum í føroyskum politikki. Mál sum fosturtøka, samkynd, porngrafi og rúsdrekka hava seinasta valskeiðið verið dúgliga viðgjørd. Flokkurin hevur eisini í
valskránnað fram, og enn eina ferð sæst, at Føroyar eru IKKI fyri allar føroyingar. Listafólk og samkynd eru enn ikki vælkomin at liva og starvast her á landi. Miðflokkurin vil, at sparast skulu 69 milliónir
