eisini út til, at tað fyri fjórðu ferð skuldi gerast tap. SÍ var á odda 8-4, tá liðini skiftu síðu, og løtu seinni var støðan 9-5. Men so setti Fleyr endaspurtin í gongd, samstundis sum SÍ legði størri dent

tveir møguleikar. 1. At lækka túratalið og harvið gera umstøðurnar verri hjá teimum, sum í verandi løtu hava tað vánaligasta sambandi til høvuðsstaðin. 2. At økja kostnaðin hjá teimum, sum í dag gjalda

vinum hjá foreldrunum, men tá ið tey komu hagar, vildu tey kortini ikki taka ímóti teimum. ? Í síðstu løtu bjóðaði ein húsavørður á náttúrusøguliga savninum at taka sær av okkum. Vit hildu, at tað var tí,

men tað eydnaðist ikki meira enn næstan, og so varð ringi dagurin staðfestur, tá teir í seinastu løtu misnýttu brotskast. Hetta kundi sum so bara minkað um munin, men talan var um fjórða misnýtta brotskastið

óávirkaðir av kappingini í oddinum. Kári legði seg framum móti endanum av fyrra renniteininum. Eina løtu á súkkluteininum lukkaðist tað Evaldi at fáa fatur á Kára, men so dróg Kári frá aftur og bara økti

loftinum í gomlu handilshúsunum, setti alt í størri samanhang. Heimurin og nærumhvørvið sameintust í hesi løtu. Sum Jón Bjarnason tók til: einum nýtist ikki at koma úr einum milliónbýi, fyri at teljast millum

helst fleiri feløg, sum ynskja aðalskrivaran úr sessinum. Men partvíst vildi ein uppsøgn í verandi løtu skaða umdømið hjá føroyskum fótbólti. Og partvíst vildi eitt grundarlag í aktuella málinum ikki verið

Hondbóltur Talan var sjálvandi um serstaka løtu hjá Kyndli. Eitt var, at felagið við hesum fekk fult hús í yngru deildunum. Annað var, at hetta man vera fyrstu ferð í søguni, at kvinnusíðan hjá felagnum

royna seg, var KÍF sera væl við. Heilt upp til 15-15 fylgdust liðini, og tað var ikki fyrr enn í evstu løtu, eftir at bæði Gudrid og Katrin vóru komnar innaftur, at TB fekk avgjørt settið. Tá farið var undir

enn eina ferð at vera trupult hjá ÍF at sláa ígjøgnum, og í staðin slapp Mjølnir at yvirhála í evstu løtu og taka settið. Hetta kostaði hjá fuglfirðingum, sum í triðja setti fullkomuliga góvu upp, so Mjølnir