at standa úti í tí kalda vetrarveðrinum. Og rætt fingu tey sum fyri haldinum stóðu. Nógv fólk og langar bilrøðir við Sjógv og við skúlan bóru boð um tann stóra skaran av fólki. Eini 1500 fólk vóru við
møguliga høvdu ikki meira enn 3 línur henda dagin. Eitt stykki er 60 favnar, so línurnar hava verið langar, og minnist eg eisini sjálvur, hvussu drúgt tað var at rekja eina slíka, serliga, um fløkjur vóru
ymiskar mennindi kropsvenjingar, so sum ríðing og gosbað, og hetta dámdi tær væl. Eisini dámdi tær væl langar gongotúrar, sum ofta endaðu við kaffi í Perluni. Teir seinast 3 mánaðirnir av lívi tínum vóru merktir
at skilja og samstarva við skipsfelagar sínar. Í fimtiárunum vóru útmynstringarnar um 18 mánaðir langar, og var hetta í barnsins málistokki eitt nærum endaleyst tíðarskeið, men tá ið so umsíðir dagurin
lýstu langan veg av hugna, og innan var ikki at forsmáa. Og so vóru tað køkurnar, ið vóru bakaðar í langar banar. Jólatræðið, ið angaði so væl av granni kundi ikki fjala jólagávurnar, tí tær vóru so nógvar
várdagur var komin, taraskógin kom undan á Borðoyavík - av fyrsta hátrýstinum yvir oyggjarnar í langar tíðir - og líkasum heilsaði Jákupi, nú hann á sístu ferð síni út í Grøv segði Klaksvíkini farvæl
altíð átt eitt stórt pláss hjá tykkum. Hjá okkum øllum var tað týdningarmikið, at tað ikki gingu langar løtur millum vitjaninar Undir Dingi, ella at tit vitjaðu okkum. Henda førningin, at koma hvørjum
við Pól, meðan hann tókst við neytini har heimi. Nógvar aðrar góðar løtur minnist ein aftur á, t.d. langar sólskinsdagar í hoygging, tá ið Ebba kom út í bøin við drekka, góðar løtur á fjalli og hugnaligar
Guð, hví hann skuldi taka hann so skjótt frá okkum. Honum dámdi eisini sera væl at ganga túrar og langar túrar, og tað stóð ikki á hjá honum at ganga til Gásadalstunnilsmunnan og heim aftur á stutta tíð
byrjanin til eitt vinalag, sum eg komi at dýrmeta restina av mínum lívi. Vit kundu tosa í telefon í langar løtur um bæði leyst og fast, men vit kundu eisini bara sita yvir einum drekkamunni og ikki siga tað