hvorved Ovndøren sloges op med stor Kraft. Maskinpasser Johannes Olsen, der opholdt sig i Dørens middelbare Nærhed, blev af Ovndøren slængt mod Væggen med en saandan Kraft, at hans Hoved delvis knustes. Han
í dag gera, er at líta aftur um bak og siga, at tað vísir seg sum svarið ongantíð er ein skapandi kraft, men ymsar náttúrulógir o.s.fr. Altso, at tað altíð eru góðar rationellar forkláringar uppá alt. Eisini [...] at finna út av hvussu veruleikin hongur saman. Tað er ikki at finna út av um tað er ein skapandi kraft til ella ikki. Trupuleikarnir millum vísundi og religión standast av, at tað frá religiøsari síðu
tað sum hendi ápostlunum hina fyrstu hvítusunnuna, tá ið Heilagi Andin kom yvir tey við slíkari kraft, at tað vóru røddir frammi um, at teir vóru druknir av søtum víni. Tá steig Pætur fram saman við hinum [...] somu røddir at hoyra, at vit sum hava uppliva hesa somu uppreisnarkraft og hesa somu Heilaga Andans kraft, hevur gjørt, at vit hava mist vitið. Hetta er ein stór misskiljing. Tann, sum sigur slíkt, hevur
Spreingiknøttar móti maktini. Saltið í rúkandi døgurðapottum. Christian ? ein stútt og áhaldandi kraft Omma mín ivaðist ongantíð í, at Christian Matras var Føroya klókasti maður. Ikki tí at hann var yrkjari [...] bókmentum umboðar Christian Matras handa andan fram um flestu onnur fólk ið skriva. Ein stútt áhaldandi kraft, ið gongur langt aftur í okkara gamla bóndasamfelag. Ein ektað kollektiv kensla, ið samstundis rúmar
at tann krittikkur hann fær er ikki persónligur. Hann er fakligur. Løgmaður hevur fingið kritikk í kraft av sínum embæti, og tað er løgmaður, sjálvur sum hevur gjørt seg fortjentan til kritikkin. Um løgmaður
ongantíð bleiv aftur, sum tað áður hevði verið. Og hetta bragdið kann eisini hava skyld í, at tann kraft, ið Guttajógvan átti í sær, misti mótstøðu sina ov skjótt. Tí Jógvan tók sær – sum allir ið kendu
og løb fra dem baglæns, men kun et lille Stykke. Politisterne løb efter ham, men han rettede saa kraftige Slag mod Kvartermesteren, at denne ikke kunde komme til ham. Medens han saaledes stod og boksede
Peter Petersens Helbred været daarligt, han havde været syg og sengeliggende flere Gange, men hans kraftige Natur sejrede, og han kom paa Fode igen. Under hans sidste Sygdom viste det sig snart, at denne
givið til menniskja Ja, Gud hevur tað hægsta valdið í universinum, eingin hevur størri myndugleika og kraft enn hann. Hansara yvirorðnaða ætlan fer at henda, um t. d. afturkomu sína. Men tað merkir ikki at
fyrireikaðu undirvísingartímar og hennara arbeiði við alsamt at menna skúlan. Hon var ein berandi kraft í margfaldna virkseminum og í sosiala lívinum á skúlanum. Hon var næstan altíð við á mongu uttanl