annarleiðis enn á lægri lendi. Kaldari er har eisini, so tað vil siga, at vit næstan tosa um arktiskan seyð! Sera áhugavert. Eftir smakk­ingina var ein forvitnislig før­oysk matskrá og afturvið vóru føroyskar

staðni í bø ella haga, har tær dámdi so væl, og sum tú brúkti so nógv av tínari tíð. Tú fekst altíð við seyð og jarðarbrúk, so leingi tú orkaði tað. Tey seinru árini, tá gongulagið var blivið nakað vánaligt

í 14/16 Grim­inish, Benbucula á ytru Hebrid­unum, har tey høvdu ein bóndagarð. Tey høvdu 15 neyt, seyð, gæs og hønur. Tey skóru eisini torv fyrstu tíðina. Einaferð gekk ein neyta­sjúka. Nógv neyt doyðu

Uttan á Skarið. Tá abbi eldist, bað hann pápa røkta. Hann hevði gott skil fyri seyði, og kendi væl seyð, Telefonstøðin var inni hjá okkum, og tað var mamma sum tók sær av henni og gekk út til húsini við

ári. Um tú ikki var sjónvarpsvertur, hvat hevði tú so verið? Bóndi. Mær dámar so væl at fáast við seyð og rokast úti. Men eg kundi nú eisini hugsað mær at lisi løgfrøði ella medisin, men tað er nú á g

royna at smugla rúsevni. Hetta eru tankar, sum til ber at spæla sær við á dagligu gonguferðini millum seyð, gæs og dunnur. Ein dagin steðgaði tó alt hugarok, tá eg kom út á Hvítanesvegin at venda. Ein bláur

Dímun verður sagt, at hann er ikki av teimum størstu í Føroyum, men hann er kjøtríkur. Hevur tú stóran seyð, hevur seyðurin eisini stóra beinagrind, og helst minnir seyðurin í Stóru Dímun um seyðin í Sandoynni

lands- og økisfunktiónir sum t.d. størri meginskúlar, landsstovnar o.a. verða at finna í haganum millum seyð og fugl. Besta dømi á just manglandi landsplanlegging, og politiskan rossahandil, er uttan iva meginskúlin

frívikur. Á jólum selja summi og øll keypa. Hatta við einum nýføðingi uttan P-tal millum asnar og seyð, gloymið tað, hóast papppápin var við til føðingina. Tað var ikki vanligt tá. Á jólum fáa fólk høvi

síðstu stertarnar, ella vilja teir krevja, at løgd verður langtíðarætlan, so vit gera við tosk sum við seyð –meta varliga, hvør tøkan kann vera og, hvat gróðurin kann bera, og síðani seta úrtøku í framtíð fram