hevði til orðatak at siga »hjarta«, tá hann tosaði so vinarliga við okkum ungu. Skomm at spæla fiól Óli í Mirmansstovu, faðir Jógvans, átti eina fiól. Men so undarligur var hugsunarhátturin hjá fólki tá

komin til Dals doyði hann, 27 ára gamal. Í 1891 fall tann 15 ára gamli sonur Johonnu og Heina Joensen, Óli Jákup. Í komandi parti er tað komið so langt við hesi søgu, at Janus giftist við Kinnu úr Sandvík

vanlukku. Tað merkiliga var, at dreingirnir sum doyðu, vóru báðir tvíburðar, men ikki við hvønn annan. Óli hjá Vitussi, systkinabarn pápa, átti annan drongin. Óla Jákup í Hvanngarðinum var abbi at hinum dronginum

fiski­vinnustevnu í 2004, at Menakhem fyrstu ferð kom til Føroya at hava ein fyrilestur á ráðstevnu, sum Óli Samró skipaði fyri. Hann var saman við konuni, Honnu, aftur í Føroyum í 2006 sum ráðgevi hjá fiski

ættað úr Gøtu, men Petur gjørdist lærari í Leirvík í eitt mannaminni. Tey vóru seks systkin. Hini vóru Óli, Páll, Jónsvein, Marjun og Eyðleyg. Vit hava kenst í fleiri ár. Fyrsta sambandið var, at eg tilvildarliga

men mær dámdi ikki greytin, og mamma hjálpti mær at sleppa undan honum. Ein versonur Klæmint var Óli í Skúla, kendur sum løgtingsmaður fyri Norðoyggjar í nógv ár. Ein annar gestur plagdi at vera vágaprestur

lang­abbi var sera ærukærur og honum dámdi einki at fáa hjálp. Vertshúsið Brøðurnir hjá abba vóru Óli Jákup, pápi Hans Andreas, Janus, Poul Juel, Christian og Armgarð. Síðan var tað Hans Andreas, Dia,

riggað trossa og taljur til. Men bulurin var ov stórur, og teir vóru noyddir at kloyva hann. Nú helt Óli Jákup, at søgan var nóg so avgjørd og spurdi, hvønn reiðskap teir nýttu til at kloyva bulin. »Sjálvsagt

fara norðureftir hetta kvøldið og út á náttina. Sama gjørdi Guttabáturin úr Oyndarfirði. Grettir: Óli Lydersen og Jákup Eli Steffensen. Klakkur: Jaspur Klakkstein, Olaf Sigurðsson og Kristoffur Klakkstein

Óli Jacobsen ----- Porkeri fekk enn ein skelk 22. juli 1952 við vanlukkuni við torv­bát­in­um. Hetta hendi í teimum allar bestu hugsandi líkindum og undir umstøðum, har ein slík vanlukka skuldi verið óhugsandi