skeivum grundarlagi. – So hoyrdist ikki meiri her! Í øðrum umfari hevði Sosialurin nøkur dømi um hægri lønir í Føroyum. Beint eftir kom leiðslan í Norðoya Sparikassa við fólkaligari rættleiðing til skeivu tølini
skulu hava burturav. Samstundis sum tað almenna skal spara í rakstrinum, 80 prosent av rakstrinum eru lønir, skulu pengar nú brúkast til yvirtíð, 50 og 100 prosent afturat gerandislønini. Ikki tí, at tað gevur
ntar leiðslur, sum stýra sera stórum peningaupphæddum – og sum freistast at geva stórar lønir og stórar fráfaringarlønir við vón um, at tað dryppar á deknin, sum kanska kýnir leiðsluni
arbeiðið, eg útføri, ella til ta professionellu bakgrund, eg havi frammanundan. Ikki kappingarførar lønir Nakað heilt annað, sum eisini er viðkomandi í hesum føri, er, at tað kann gerast ein trupulleiki fyri
handla um prís á arbeiðsmegi. Íslendsku lógirnar staðfesta, at útlendingar ongantíð kunnu geva lægri lønir, enn íslendingar geva sínum egnu. Darvaði ikki Seinastu árini hava útlendingar gjørt ymisk arbeiðir
tískil avgerandi og vit fáa at síggja, um samgongan megnar henda setning. Hetta at seta almennar lønir niður í einum sáttmálaskeiði er royn áður. Hvørt hetta í sjálvum sær ávirkaði búskapin rætta vegin
fyri tað skal loysa seg. Tað er so mikið dýrt at rógva við línu, at við teimum prísum, sum nú eru, lønir tað seg slett ikki, um ikki fiskiskapurin er um tey 100 pundini, sigur Rúni Poulsen. Tað eru eisini
ar við væl oman fyri 50 mió. kr. Eftir eru sostatt umleið 150 mió. kr., sum fyri stóran part eru lønir. Um vøksturin skuldi verið minni, hevði verið neyðugt at sagt fólk úr starvi. Hvørji skuldi tey verið
forsvarligt fyri samfelagið, at hava ein flota har ein hampuligur partur av veiðuvirðinum fer til lønir, ella ein flota, har kapitalkostnaðurin fer avstað við stórum parti av tí, sum fiskurin gevur. Í álitinum
til at fáa vinnuna á føtur aftur aftaná kreppuna. ? Og tað hava vit so valt at gera, nú allar aðrar lønir hækaðu so nógv, fyri at allir partar kunnu vera rímiliga væl nøgdir, sigur Vilhelm M. Johannesen.
