góð loysn, um arbeiðsfólkið hjá fiskavirkjunum á landi kundi fingið ein tílíkan skattalætta, tí tey gera eitt dygdargott arbeiði fyri Føroya land, sum vit hava brúk fyri, og sum vit øll liva av. Tað hevði
halda meg í form, meðan beinið framvegis er í gipsi, men tað verður so altíð avmarkað, hvat tú kanst gera í slíkum førum, so eg noyðist helst bara at brynja meg við toli, sigur ein vónbrotin leikari at enda
løgd við brestin. At tey bunkra og proviantera sum vanligt, er ikki heilt rætt kortini, hóast tey gera tað. Tað verður nevniliga gjøt undir eftirliti, sigur skrivarin hjá Havnar Arbeiðsmannfelag. Fólk
veit bara, at eg hava latið mína meining koma til kennar, og so er tað tað. So er bara eittans at gera, og tað er at hyggja frammeftir og siga NI ØBB. Eru tað fleiri, ið kenna seg »persónliga forfylgd«
meira fastløst. Halda seg til lógina ? Vit halda okkum til lógina, og vit kunnu í veruleikanum ikki gera øðrvísi, sigur Jacob Vestergaard. ? Tá tænastumenninir hava sagt seg úr starvi, og myndugleikin alment
vóru á veg út úr samgonguni, automatiskt saman. Ein samgonguflokkur við vánaligum Galluptølum vil gera alt fyri at vera verandi í samgongu og harvið at sleppa undan veljarans náðileysa dómi. Nakað soleiðis
nakað. Hann helt sjálvur, at hetta helst mátti vera í samband við ein landsdyst, og so var bara at gera skjótt av, sigur Ísak Mikladal. Heimafturkomnir settu so teir báðir FSF menninir seg niður at skriva
Mortensen og Bárður Nielsen finnast eisini hvassliga at løgmanni. ? Í staðin fyri at mótmæla ella gera vart við hesa ætlan er landsstðrið passivt og rættir ikki hond frá síðu ella kunnar donsku myndugleikanar
Frælsur Ítróttur Føroya vónar, at møguleikin fyri at luttaka í Skúla FM fer at økja um áhugan fyri at gera frælsa ítrótt í fimleikatímunum, bæði millum næmingar og lærarar. Skúla FM 2003 er partur av menn
okkara flaggskip, Norrøna, við bryggju í Saltangará sum hotel-skip, men umborð letur tað seg ikki gera at fáa ein veðr ella eitt vínglas aftur við matinum. At marknaðarføra Føroyar sum ferðamannaland,