mítt íkast til at endurbrúka gomlu føroysku bygdina, sum hevur sínar krókar og sína lívd. Tað er altso ikki nóg mikið at smekka ein svartan klædning á húsini og geva teimum sprossavindeygu, tí tað verða [...] er hann eisini skjótur at svara: – Eg hopi, at vit eru her enn um fimm ella tíggju ár, tí tað er altso ein stórur dreymur hjá mær, at blanda altjóða umhvørvi upp í tað føroyska. Og tað ger seg galdandi

íløgusíðuna, og at mankoin á rakstrarsíðuni hevur verið 8-9 milliónir krónur árliga síðani útleggingina. Altso, borgarar okkara hava goldið hesa árligu upphædd í rakstarhøpið hjá Roðanum, vælskipaða samtakið,

Jawohl Jenis góði, eg hoyri teg. Anyway, fyri at fáa bilbukt við hesum ”trupulleika”, so sigur Jenis altso, at staturin skal potentielt kunna endavenda hvørjum steini fyri at finna tey kriminellu, og at hvør

sum, “jú, tí hasi, ið hava tørv á at snakka, hava tørv á onkrum objektivum persóni, ið bara lurtar. Altso, b-a-r-a lurtar”. Ókey, super, men nær hildu vit, vanligi fólkamassin, so uppat at vera “persónar”

tað ein, ið eg eftir tað eri farin at meta sum ein av mínum tættastu vinum, ið segði. At her vóru altso onnur fólk enn limirnir í SIC, ið fegin vildu hitta meg. Soleiðis hevði eg slett ikki hugsa áðrenn

taktiskari, ikki vilt út við, hvat tað er, tú vilt; ella grund­liggjandi ikki veit, hvat tað er, tú vilt. Altso, herðaklappandi hálur og hálvbýttur. Óansæð, tí sum við ódemo­kratiska bøssa­brúdleypinum fer ongin

profetorð í Bíbliuni “verður týtt av sær sjálvum,” er sjálvlýsandi í fyrra partinum í ørindi 21. Altso, fráboðanin í ørindi 20 peikar ímóti hini endaligu frágreiðingini í ørindi 21. Fyrri parturin í ørindi

at gera. Tað er sera spennandi á Tórsvølli, og tað eru nógvir áskoðarar, sum taka undir við HB, ið altso í løtuni er á veg í næsta umfarið í Europa liguni. Tølini siga, at HB hevur havt seks skot á málið

knarra um “stuðul” og hvussu forbiið fólkaflokslig tey í, ja, Fólkaflokkinum eru. Ídag síggja vit altso statin sum tann einasta megin, ið kann fremja broytingar. Og sum fylgja av hesum havnar menniskjans

kann siga, at nú vil tað og tað blaðið fegið koma heim til okkara at tosa við okkum, men tað havi eg altso sagt nei til. Nú má tað vera nokk. Søgan kann ikki blíva við at vera líka áhugaverd, tí nú vita øll