Tíggju oyru á hvønn innfluttan litur av olju og oljuúrdrátti skal geva landskassanum 40 milliónir. Her er talan um alla oljunýtslu í landinum, men er ikki galdandi fyri oljuveitingar, ið verða nýttar uttan
vita hvør framleiðslan er og hvussu langt fram hon gongur, og so mugu vit vita, hvat so er at gera. Her má man so royna at leggja til við nýggjum loyvum og kanska hyggja eftir, hvat er á marknaðinum eisini
goyma teg« á bandinum »Blátt í støðum« lýkur rímiliga væl treytirnar, eg seti til ein góðan sang. Her hugsi eg serliga um samspælið millum orð og lag og framførslu. Hvørjir bólkar og einstaklingar hava
bar illa til at ímynda sær, at tað skuldi tørna soleiðis út, sum tað nú hevur gjørt. Men nú eru vit her. Talan hevur verið um tættar uppgerðir, men tað hevur lagað seg soleiðis, at vit ídag sjálvir hava
at hetta verður tikið frá teimum? Náttartænastan hjá røktarstarvsfólkinum hevur ikki nógv ár á baki her á landi. Tað merkir tó ikki, at hon ikki hevur ovurstóran týdning. Sum neyðloysn er valt, at tað er
hvørji økir í landinum, talan er um. Í ávísum bygdum og økjum eru fuglabjørg knýtt at staðnum, og her er tað serliga lundi, sum verður fleygaður. Í sínari tíð drógu menn eisini lundapisur. Har lomvigabjørg
væl fyri seinastu árini, gongulagið hevur ikki verið tað besta. Men fyri tað fór Eiler allastaðni. Her kundi hann ikki fingið eina betri konu enn Beintu, sum altíð var til staðar at stuðla. Men tað vóru
eyka hjálp. Børnini tapa Í nógv ár máttu foreldur uttanlands at venja børnini. Venjingin er nú játtað her heima og hevur seinastu trý árini verið í Klaksvík umleið halva hvørt ár. Tað hevur riggað sera væl
Føroyum fyri 5-6 árum síðani, gjørt betringar og tillagingar til føroyska veðurlagið. Sum dømi kann her nevnast, at tað í 2010 fæst ein nýggjur frontur/framkantur til allar markisur, eins og allar skrúvur
Arbeiðshátturin eitur ”devised theatre” og er ein sera spennandi arbeiðsháttur og ikki so kendur her heima hjá okkum. Tað ber við sær, at avbjóðingarnar eru nógvar og leikararnir noyðast at arbeiða við
