eigur at fáa neyva viðgerð longu nú, hóast seinasta stóra verkætlanin, Norðoyatunnilin júst er liðug. Her stingur so eitt gamalt mál seg framaftur. Tað er ein nýggjur flogvøllur. Áðrenn undirsjóvartunnil varð

um og inspiratorurin til at fáa føroyingar at velja hesa vinnuleiðina. Við einum flogvinnuumhvørvi her heima, sum er í menning og sum vil út um landoddarnar eisini, er tað einki annað enn náttúrligt, at

Onnur fasan verður millum annað brúkt til at gera vindmátingar og skráseta orkubrúkið í Nólsoy, og her er mann komin fram til, at myllurnar í Neshaganum og omanfyri Vestmanna ikki eru nóg stórar. Tær framleiða

føroyingar ábyrgdarfullir heimsborgarar og sum verða tiknir í álvara sum Tjóð ? Men kanska er tað her sum hundurin er jarðaður. Eru vit ein Tjóð ella bert eitt hjáland sum ikki vil taka ábyrgd av egnum

venjingum enn færri og longri. Hetta var eisini tað, sum Eskild Ebbesen segði, tá ið hann hevði fyrilestur her, siga teir umborð á Eysturoyingi. Tað hevur ikki verið nógv at sæð til Eysturoying á Skálafjørðinum

misskiljing, men tá skotið varð sent væl við síðuna av málinum, mundi tað standa teimum flestu greitt, at her vendist ikki.     Um tað ger tað komandi vikuskifti, er ilt at siga, men tað fer skjótt at standa á

Nú ert tú ikki her hjá okkum meira, men í hjartanum hevur tú altíð ein bústað hjá okkum øllum. Tú ert farin til Harran, meðan vit sum sita eftir, sita við sorg, men eisini við gleði, tí tað var ikki nakað

Pontus og Ásiu, í Frýgíu og Pamfýliu, Egyptalandi og Libyubygdunum við Kýrene, og vit Rómverjar, sum her hava setst niður, Jødar og proselýtar; Kretoyingar og Árábar, vit hoyra teir tala á okkara tungum um

veitarunum av hesum tænastum. Soleiðis var støðan í gjár. Men í dag er hesin møguleikin vorðin veruleiki her á landi. Tað hendi, tá nýggja felagið EITT alment fór til verka í morgun. Hetta felagið ætlar at útnytta

vit megnaðu so at skava nakað saman, og tí fóru vit á fund við grunnin. - Og tað einasta, sum vit her fingu at vita, var, at okkara boð var ov lágt. - Vit spurdu enntá eisini Dagmar, um hon var nøgd við