tað vóru eingir føroyskir málarar tøkir, tá eg hevði brúk fyri teimum, og útlendingarnir fáa somu løn sum føroyingarnir”, sigur hann. Tá Uni ikki fæst við máling, dámar honum væl at fylgja við bæði hondbólti
Og hvat fáa vit so fyri at gjalda 1-2000 kr. meira enn t.d. Havnarborgarar í skatti um mðr. Av somu løn? Vit hava nærum null almenn arbeiðspláss. Ikki eina ítróttarhøll í oynni, her er snøkt sagt einki.
skipaðu fyri nógvum fundum og fleiri 8. mars tiltøkum. Tað er jú framvegis soleiðis, at menn fáa hægri løn enn kvinnur. Patriarkatið situr enn á fleskinum, og tað ekkóar eisini inn í listaheimin, har listamenn
kunnu skoyta uppí, at tað var ikki óvanligt, at fólk á summum fiskavirkjunum arbeiddu fyri vanliga løn – eisini eftir vanliga arbeiðstíð eins og leygardagar tey fyrstu árini, tá ið fiskavirkini stungu seg
tí vit hava ikki royndirnar í sama mun sum aðrir. Kunnu vit so heldur ikki vera kappingarførir í løn, so kunnu vit bara gloyma alt um eina føroyska skippingvinnu í hvussu so er innan frálandavinnuna.
hyrde skal beskytte fårerne mod fare. Ifølge Guds Ord er homoseksuelt samliv synd (Rom. 1), og syndens løn er døden (Rom. 6). Den, der siger god for synd, spreder død. De danske og svenske biskopper spreder
eingilskum feløgum, sum manna teirra landslið. Føroyska liðið er mannað við nøkrum spælarum, sum fáa løn í grannalondunum og so við amatørum í Føroyum. Hesin veruleikin eigur at bera sera eyðsýndan mun í
Fyrraárið høvdu vit eitt undirskot uppá 6000 krónur og í fjør eitt yvirskot uppá 7000 krónur. Tað eg fái løn fyri er fyri arbeiði eg geri uttan um forlagið, sigur Árni Dahl. Á tíðindafundinum fríggjadagin í Hattarvík
Fyrraárið høvdu vit eitt undirskot uppá 6000 krónur og í fjør eitt yvirskot uppá 7000 krónur. Tað eg fái løn fyri er fyri arbeiði eg geri uttan um forlagið, sigur Árni Dahl. Á tíðindafundinum fríggjadagin í Hattarvík
ting og kirkju við tungum mini-krossum á bringuni. Sum eta fínt á Prytaneion. Og hækka okkara egnu løn (+ nógvan fundarpening óansæð um eingir fundir eru), so sum okkum lystir.« Eitt »Gruk« frá Piet Hein