greitt: hendan »oljugearingin« hevur broytt samfelagshugburðin nógv, bæði uppá gott ogsosi ilt, ml.a. fyrigykling um ríkidømi, men í kjalarvørrinum av hesum mestsum vónleysa støðan á íbúðar- og barnaa

tøkniligi váðin í sjálvum boringunum, váðin við prísbroytingum, rentubroytingum ella valutakursbroytingum o.a. Tað kann eisini koma upp á tal, serliga í pørtum av heiminum har politisku viðurskiftini eru ótrygg

politikki hevur hann lært alla tíðina at meta um týdningin at kunna samstarva við aðrar og vísir m.a. til tað góða samstarv Tjóðveldisflokkurin og Javnaðarflokkurin høvdu, tá Atli Dam var í politikki.

grundreglu, at maturin sum eg geri, skal vera bíligur, skjótur og lættur at gera, sigur Maud at enda. Men a la carte matskráin hjá Hotel Hafnia kann í øllum førum reypa av, at allir rættirnir, ið eru at fáa,

viðvíkjandi, at fleiri av feløgunum hildu seg vera alt ov lítið kunnaði. Sum onkur málbar seg, so var eitt a-4 ark við nøkrum tølum eitt alt ov tunt grundarlag til at taka eina somikið týdningarmikla avgerð á

olja verður flutt til teirra oljuterminal í Sullom Voe ynskja orknoyingar og oljufeløgini har eisini, a ?føroyska? olja kemur til Flotta. Tað er ikki so langt síðani, at Eyðun Elttør, landsstýrismaður og

pini »Eg sigi tað við babba«? Er myrkaspælið hjá babba longu gloymt? Høgni Hoydal skrivar eisini m.a. soleiðis: Sambandsflokkarnir í Føroyum byggja allan sín politikk á, at danskir politikarar skulu hjálpa

heimspekingurin Løgstrup kallar virkin samanseting av okkara dreymum. Meiri tápuligir lívsfilosoffar sum m.a. Schopenhauer meina, at okkara trá og ynski bert stava frá einum lágum støði, meðan uppgávulyndi er

vegnum, tí myndugleikin hjá løgtinginum ikki kann kallast aftur sigur Jóannes Eidesgaard og vísir her m.a. til, at vitjanin og útmeldingin frá Anders Fogh Rasmusen, forsætirsráðharra ikki leggur ein smástein

avgjaldinum á rúsdrekka taka ein stóran av grundarlagnum undan føroyska ølinum, segði Einar Waag m.a. Hansara sjónarmið vórðu afturvíst av bæði Bjarna Djurholm, landsstýrismanni, og Dagmar S. Joensen,