kendi so væl, vinir, grannar, arbeiðsfelagir og nógv nógv onnur. Eg spyrji meg, um tey eisini eru deyð, eg havi ikki hoyrt tað, eg havi pápa, men tað heldur hann ikki, tey vaksnu vita jú vanliga. Eg minnist
og hennara alla orsøk at kenna seg rættuliga skelkað, tá lívsins álvari og spurningurin um lív og deyð eftir nøkrum tímum gjørdist meiri nærverandi, enn vit bríggja okkum um. Tíbetur endaði tað væl, og
vinning burturúr. Gjógvin millum rík og fátøk økist í hvørjum og vit vita, at okkara breyð er annans deyð. Skrivstovuveldi og fíggjarheimur stýra Og hvat gongur fyri seg í okkara vesturheimi? Samfelagið verður
at tá tú hevur fingið eina útbúgving, kanst tú klára teg við hana, til tú fert frá við pensión, er deyð fyri langari tíð síðani. Tey, sum rópa upp og krevja størri faklig krøv, strangari disciplin, meira
fastir orsakað av politiskari sannføring. Síðani gjørdist vantandi rættartrygd, fangapíning og deyðadómur eisini aðalmál. Í 2001 varð arbeiðsøkið víðkað til at taka støði í allari mannarættind
útbreitt Hann, sum leggur lunnar undir islam, var profeturin Muhammed, føddur 569 ella í 570 í Mekka og deyður í Medina mánadagin hin 8. juni í 632. Hann liggur grivin í Medina. Í tíðini eftir deyða Muhammeds
útbreitt Hann, sum leggur lunnar undir islam, var profeturin Muhammed, føddur 569 ella í 570 í Mekka og deyður í Medina mánadagin hin 8. juni í 632. Hann liggur grivin í Medina. Í tíðini eftir deyða Muhammeds
billettir. Tað var eitt sindur snópisligt at síggja relativt spjaddu mannamúgvurnar, ið við næstan neyð og deyð funnu saman, tá ið bólkarnir omanfyri spældu. Kanska eru føroyingar heilt einfalt ikki nóg áhugaðir
tey spekulera nógv, og at tey av og á gerast so mótfallin, at tey hugsa, at tey tað sama kundu verið deyð, greiðir August frá. Hann leggur tó dent á, at tað aloftast ikki er ynskið um at doyggja, sum er tað
Mentunarhúsið var heldur deyðligt í gjár. Har var ikki gjørt nakað serligt burturúr at prýða hølini, og fólk tóktust ikki ordiliga at vita, hvussu tey skuldu uppføra seg. Har mátti líka sum ein kollektivur