Gud, gev, um okkum sigast kann, at vit tí vístu heiður. Tað er vár hjálp í neyð, vár troyst í lív og deyð. Hoyr, Harri, vára bøn, veit okkum hesa løn, at ættin orðið arvar.

óttin fyri fuglakrími er farin heilt yvir gevind. ­ - Veruleikin er altso, at tað eru eini 100 fólk deyð av sjúkuni í mið- og fjareystri undir livikorum, sum als ikki kunnu samanberast við okkara. - Hinvegin

vita, hvat var farið fram árla henda morgunin: Eitt prutl hevði rent á ein steyra. Tvey ungfólk vóru deyð, og støðan hjá tí triðja fólkinum var kritisk. Og hetta triðja fólkið var eisini sonur teirra. Hann

til Himmals, sitandi við høgru hond Guds Faðirs hins alvalda, haðani Hann kemur at døma livandi og deyð. HAS: Viðv uppreisnini: Talan tykist ikki at vera um nakað, sum eigur at blandast saman við fysiskar

mær síðstu tíðina. Í ambulansanum á veg suður var eg fleiri ferðir sannførdur um, at dóttur mín var deyð, og tað er ein ræðulig kensla. Tú mást vera foreldur til at skilja tað, sigur Hugo við tann útsenda

eitt slag av sál, og list snýr seg um at síggja sálina. Tekur tú eina mynd av Trøllhøvda, er náttúran deyð á myndini ? tað kundi tað sama verið úr sementi. Men tá tú sær tað sjálv, er tað livandi, tí tá sært

bleiv uppringd av mobiltelefononi kl. 6.45. Tað var mamma, ið ringdi at fortelja mær, at nú var omma deyð. Omma, eg má viðganga, at eg bleiv óð, tá eg fekk hesi tungu sorgarboð. Omma, eg var og vitjaði teg

hon fekk hjálp. Jú, hon fekk ta hjálp, ið hon skuldi hava. Men støðan var tann, at mamma hennara var deyð av ovurnýtslu av rúsevnum eina viku innan konsertina, greiðir Hans Inge Fagervik frá. Grøni liturin

ringasta er øll elendigheitin sum er at síggja alla tíðina. Hesa tíðina, eg havi verið her, eru seks fólk deyð, børn og eldri fólk, sum eg havi knýtt meg serliga til. Vit hava sæst dagliga, prátað nógv. Tá ið

kemur út fyri nógvum ymiskum. Og kanska serliga hugsa fólk nógv um, at ein portørur eisini fæst við deyð fólk. Tað eru jú teir, sum koyra sjúkrabilarnar og ofta eru millum tey fyrstu til eitt vanlukkustað