seta seg niður. Tað er tann navnframi Hans Egede, sum bar kristintrúnna til Grønlands. Hans Egede velti eitt sindur í Prestafjørðinum, men flutti ongantíð inn. Her er líggjari og veðurbetri enn í Nuuk.

hann hevur velt eini 24 kúfóður úr nýggjum og ætlar at velta 16 aftrat. Alt í alt væntar hann, at velti bøurin um nøkur ár fer at geva so mikið, at hann kann selja stráfóður, sum annars nakað væl verður

krígnum. Nú fer hann helst ikki so nógv í bøin meira, heldur hann. Men til fyri heilt stutt síðani velti hann sjálvur. Uttan fyri húsini við Gjógv hevur hann havt eina veltu, sum man fara at líkjast einum

Gil í Norðragøtu. Sagt verður, at abbi var bestur at fiska. Tá ið tað ikki var farandi á sjógvin, velti hann og fekk heiðurstekin fyri vakurt velta bøin. Abbi var ógvuliga gudrøkin mað­ur. Hansara stólur

kenna. Serliga var tað teim gomlu og teim, ið ikki megnaðu sjálvi, hann royndist sera hjálp­samur. Velti, slerdi og rudd­aði. Mangan kjallara í Sør­vági man hann hava rudd­að! Um veturin hjálpti hann fólki

høvdu ætlanir, at fleiri skuldu flyta, men Janus og Rakul komu at sita leingi einsamøll 10 ár. Janus velti dugliga og royndi at fáa fótafesti á nýggja búplássinum. Men jørðin gav ikki nógmikið til at tey kundu

tómhentur haðani. Arbeiðssamur sum hann var, fekk hann sær eina trøð til leigu úti í Havnardali. Har velti hann epli og annað ið okkara karga jørð kundi geva av sær við góðari viðferð. Har hevði hann seyð

høvdu ikki atgongd til neyðugu mongdina av stráfóðri, tí orsaka av umsetiligu mjólkarkvotunum, var velti bøurin ofta langt burtur frá fjósunum. Úrslitið av hesum var, at nógv fóður bleiv innflutt, samtíðis

av Ternuryggi, har foreldrini høvdu kolonihava, sum tað varð tikið til, og har pápin um morgnarnar velti einar tveir tímar, áðrenn hann á veg til arbeiðis var í svimjihylinum í Gundadali, ella tað var í

merkur og Jógvan velti hann, næstan allan, frá gomlum kornteigalendi til stórar samanlagdar teigar, sum maskinur kundu arbeiða á. Jógvan var av kvikastu veltarum. Ongin í Oyndarfirði velti so stórar bøkkar [...] eftir, Petur farbróður við, men ikki fingu vit teir so snøggar sum Jógvan. Har var einki gart og hann velti dupult so skjótt sum vit. Og so fekk hann ein traktor, eg var smádrongur tá. Framman fyri traktorin