til, tí tað er nakað, sum tú vanliga bara droymir um. So eg tók av, og nú spæli eg hondbólt uppá fulla tíð. Venjing tvær ferðir um dagin Erlendur býr í San Sebastian, sum liggur í norður Spania, og hann

omanfyri skal vist merkja ?hægri handilsprógv?. Tykir neyðugt at bera fram styttingina og ikki hitt fulla heitið, áttu fjølmiðlar at eirt fólki fyri at latið hana ljóða »hå, hå«. Tíðin átti so sanniliga at

at vit ikki fáa eitt nóg gott vinnulív og ein sunnan búskaparpolitikk, fyrr enn vit sjálvi hava fulla ábyrgd av landsbúskapinum. Vit eiga týdningarmikil ráevni, og um tey verða rætt umsitin og gagnnýtt

til at stovna ein grunn. Grunnurin gjørdist veruleiki longu í juli í ár og hevur hann fingið sín fulla moralska stuðul frá bæði undirvísingarmálaráðharranum og frá mentamálaráðharranum. Teir geva honum

Kommunurnar í syðru helvt í Suðuroy og í Vágoy, herða nú royndirnar at koma uppí oljuvinnuna. Tað er nakað síðani at tær tóku seg saman í ?Suður-Vestur Samtakið³ og settu samfelagsfrøðingin, Suna á Da

samfelagnum. Tað er henda mistanka, vit ynskja avkláraðan, og vónandi kann bankakanningin geva so fulla greiðu sum gjørligt á hesum viðurskiftum. Er hann ógrundaður ? fínt, so vita vit tað og kunnu liva

seint at keypa eina lítla gávu til ætt og vinir. Prísirnir eru sámiligir.? Friður var komin á tann fulla mannin. Hann stóð upp at húsalonini og lyfti halarnar uppfrá, men sakk so við og við eitt sindur saman [...] klára okkum undir hesum korum við tí, ið er fyri hondini.? Hann leyp niður av skráanum yvir til tann fulla mannin, sum enn stóð í somu støðu, sum lagaður upp ímóti húsavegginum, og vendi sær ímóti honum k

Grund, føddur 26. juli 1958, er ráðharri í samskiftismálum í Føroyum. Harra Sámal Petur í Grund hevur fulla heimild til at skriva undir øll neyðug skjøl viðvíkjandi søluni av Teistanum, eisini MoA, Bills of

hetta mundi vera sjáldsamt, at tveir gamlir vinmenn møttust aftur aftaná yvir 73 ár, báðir við sítt fulla skil. Jógvan Glerfoss hevði frammanundan ivast í, um hann mundi fara at kenna navnan aftur. - Tá vit

fara út at vitja ommu, kundi hon finna uppá at rætta meg, um okkurt orð kom skeivt fyri. Og eg hevði fulla virðing fyri tí, hon segði. Men altíð fyrst læt hon meg tosa meg lidna. Tá eg so var liðugur, tástani