stovnanin av sonevnda búskapargrunninum. Hesin er settur á stovn út frá keynesiansku tankagongdini um at spara upp í góðu tíðunum fyri at hava nakað at taka av í kreppuárunum. Nakað, ið fær enn størri týdning

síðu. Men hon er ikki so ræðandi, sum ein kundi hugsað sær. Fyrst er at siga, at her er peningur at spara. Tað er greitt, at tað er munandi bíligari at lata fólk búgva á stovnum uttanfyri almennu skipanina

til uml. eina viku. Tað eru tíverri dømir um, at einstakir diabetikarar kendu seg noyddar til at spara uppá tað dýra insulinið, og hevði hetta sjálvsagt óhugnaligar fylgir. Støðan í dag er ein heilt onnur

útjaðaraøkini, sigur Jógvan Mørkøre. Øssur á Brandskúlan Tað er funnin fressur hjá landsstýrinum at spara skúlan burtur og flyta fólkini á annan skúla. Skemtiliga leggur hann afturat, at so kundi leiðarin

tiknar aftur. ? Tí tað kann ikki góðtakast, at so nógv fólk skulu svíða, bara tí at tað er neyðugt at spara nakrar hundraðtúsund krónur, sum tað nú er talan um. Í øllum førum kann hann longu veita vissu fyri

vælferð og ein stabilan og sunnan búskap. Kortini trýr Paldam ikki, at føroyingar kunnu semjast um at spara upp oljupengarnar. -Trýstið á føroysku politikararnar er sera stórt. Brúkararnir vilja jú fegnir sleppa

2-3% (seinastu árini hevur tað verið 6-7%). Ein slík lóg hevði elvt til, at mann varð tvingaður at spara upp í góðum tíðum og brúka í ringum tíðum, soleiðis at búskaparsveiggini ikki vóru ov ógvuslig. Í

ørskap? spyr formaðurin í Føroya Skipara-og Navigatørfelag. Í Breddanum varð sagt, at landið kann spara einar 200 til 300 miljónir krónur við at avtaka verandi “serskattaskipanir”, og millum hesar skipanir

medseka fólkaflokkin. Formaður floksins hevur latið stavnamann sín koyra løbið, tí sjálvur skal hann spara sær krútið til valið. Men fólkaflokkinum líkt vil hann eisini royna at vinna sær atkvøður uppá bankamálið

virkisøki, har landbúnaður og havbúnaður taka lógvatak saman til gagns fyri samfelagið. Biogass tøðini spara nógvan innflutning av handilstøðum umframt at veita samfelagnum bæði elorku og fjarhita. At enda varð