stovugenta hjá amtmanninum undir krígnum, har vóru nógv fín selskap hildin. Jólaaftan fingu vit dunnu ella gás, sum oftast kom frá skyldfólki í Funningi. Omaná fingu við rís a la mandel. Pápi okkara roykti cigar
ferð gjørt vart við okkum fyri avvarandi mynduleikum, men tað tykist mangan, sum at sletta vatn á gás. Hølini eru als ikki nøktandi til tað virksemi, ið er har. triðingurin av fermetrunum verður brúktur
veiddu árliga, og sum vit hildu vera sera yndisligir skapningar. Sama skilið – sum at sletta vatn á gás, og einki mætari, tá eg fortaldi honum, hvussu væl fyltur lundi smakkaði, og hvussu vit gleddu okkum
Hóast óteljandi ávarðingar og líka nógv sløg í politisku dýnuna, hevur tað verið sum at sletta vatn á gás. Veiðitrýstið vaks og biomassin og avreiðingarnar minkaðu. Stutttíðaráhugamálini og regional atlit
roynt at fingið hesar menninar at rakna við, at vakna til dáð, men tað hevur verið sum at slett vatn á gás. Vit hava víst á skeivleikar og sett alternativ uppskot fram um fíggjarlóg, búskapargrunn, rentust
"Børnini eru betur stikað inni enn bæði seyður og gás!" Soleiðis tók ein bygdarráðslimur til um nýggja barnagarðin har í bygdini. Bygdin hevði ikki havt dagstovn fyrr, men tað var vorðið neyðugt nú, tí
meg at mingulera við seymimaskinuni og metrum av endurskinsstrimlum. Tað var sum at sletta vatn á gás. Endurskinið varð seymað upp á og einki meiri roks um tað. Innast inni mundu tær nokk vita sum var
skjótt fer at leggjast um landið. Jólini fer hann at halda í heima í Gundadali. - Vit fara at eta gás úr Syðradali og dunnu jólaaftan. Fyrsta jóladag plaga vit at vera saman við brøðrunum hjá konu míni
kirkju við pápa, sigur Poul. - Mamma var heima og gjørdi døgverða. Vit høvdu gæs, so vit ótu altíð gás jólaaftan og jólagreyt omaná. Tað var mamma, sum bestemmaði í køkinum, og hon kom úr Suðuroynni, har
á týdningin at varðveita náttúru og umhvørvi í høvuðsstaðarøkinum. Tað var tó sum at sletta vatn á gás. Í hesum syrgiliga leiki taptu aftur náttúran, umhvørvið, skynsemið, nærdemokratiið og tey komandi
