borg? Hví vildu so nógvir føroyingar brádliga hava loysing í 1998? Hví bleiv stríðið so ófatiliga hart og beiskt? Og hvat kom burturúr? spurdi Sjúrður Skaale í kronikk í Sosialinum september. – Tað hava
Íslendingar eru ógvuliga grønlendinga-vinarligir. Sjálvandi eru tað eisini her á oynni fólk, sum rópa hart. Men, sum heild er talan ikki um ein trupulleika, staðfestir aðalskrivarin. Hon mælir til, at grø
ein staðfesting um, at teir eru sera torførir at spæla ímóti, og teir verja sera væl, og ikki minst hart og kontant, tá teir sleppa. Um vit gita, at Andorra fer at spæla 4-5-1 á Tórsvølli, gita vit neyvan
í 2007. Nógvar orrustur hava verið um tunnilin, sum nú man vera nærri enn nakrantíð. Ofta leikaði hart á millum Gerhard Lognberg og floksfelagarnar í Javnaðarflokkinum, og eisini tá vóru hóttanir um at
í føroysk klæðir og fer at fáa sær ein betri bita, og ætlar at njóta sigurin. Men tað hevur verið hart hjá honum og spælarunum, tí tað hevur higartil í ár ikki gingið eftir vild, og tí kom sigurin ímóti
sínum lista, sigur Tróndur Enni. Valstríðið hevur eisini verið merkt av, at tað hevur verið óvanliga hart og skitið hesaferð, í mun til, hvat vanligt er. - Eitt positivt og konstruktivt er tó, at í gjárkvøldið
yngri fólk, sum verða rakt og tað er ein sjúka, ið rakar bæði tann sjúka, men eisini alla familjuna, hart. Nú psykiatriski depilin á Landssjúkrahúsinum søkir eftir einum demenssamskipara, er talan um eitt
Úrslitið leggi eg ikki so nógv í. Tað týdningarmesta er avrikið. Tá meini eg bæði at vit arbeiða hart, men eisini at vit halda væl upp á bóltin. Sjálvandi vil eg vinna, men hatta er fyrsta treyt, sigur
ímyndin er svunnin sum døgg fyri sól, og tað líkar ikki Sir Alex Ferguson, sum fer at revsa vetaranin hart, tá hann møtir upp eftir summarfrítíðina mánadagin. Enska blaðið The Sun hevur tosað við keldur í
aftur runnið eftir ríðingabreytini, niðan á sínuna fyri vestan og sftur á málið. Andrass Joensen legði hart út á fyrsta renniteininum, og skifti eisini fyrstur til súkklingina. Gunnar Dahl Olsen tók nakað inn