hann eisini nýtast sum ein »skerpikjøtsbarr« ella ein »ræst bar«, har man IKKI sleppur inn í Skerpa, men har benkur og parasollir verða settar upp og borðreitt og selt verður úr Skerpa. Johannes Jensen sigur
bygt í Føroyum, og tí er hetta ein sera stór hending í 110 ára gomlu søguni hjá Bláa Krossi Føroya, men eisini í Føroya søgu sum heild. Øll eru vælkomin at vitja á Blákrossheiminum um vikuskifti, verður
firðir og hav í avmarkaða tíð fyri at gagna felagsskapinum, er náttúrligt og gott vinnugrundarlag. Men at taka eitt fjall, ein fjørð ella partar av havsins ríkidømi frá felagsskapinum og lata einstaklingum
fær einki, tað ger sjálvandi tað at eingin bóndi vil av við lendi, tí hann missir ikki bara lendi men eisini inntøku og møguleikar. Úrslitið av hesi skipan er at bóndin sum er, fyri skotum velur at fara
fær einki, tað ger sjálvandi tað at eingin bóndi vil av við lendi, tí hann missir ikki bara lendi men eisini inntøku og møguleikar. Úrslitið av hesi skipan er at bóndin sum er, fyri skotum velur at fara
høvdu verið á. Tú fekst fyrst eina kenslu av, at hetta søgdu tey fyri at sýna vinarlag og kurteisi. Men, tá Åse Müller úr Tróndheimi, sum hevur verið við í fleiri ár, reistist og við sera føgrum orðum fleiri
brúka solarium fyri at kroppurin kann fáa neyðuga ískoyti av D-vitaminum, ásannar Landsstýrismaðurin Men hann vísur á, at alheims heilsustovnurin, WHO, hevur mælt til, at hava fólk tørv á at fáa fleiri D
ður burturav. Eliesar ella Essa (1918-1991) fór til Danmarkar fyri kríggið. Hann búsettist niðri, men sambandið til Føroya varð varðveitt m. a. tí hann í mong ár sigldi við DFDS skipunum, ið røktu rutuna
almenna fólkapensjón. Í hesum sambandi hildu summi, at fólkapensjón er ein rættur, øll skulu hava. Men, sum skilst á landsstýrismanninum í fíggjarmálum, er hann ikki samdur. Sum politikari í nógv ár, hevur
taki fult undir við at samkynd skulu hava somu rættindi sum onnur. Tað gjørdi eg longu greitt í 2002. Men nú havi eg eitt samgonguskjal at halda meg til. Og sum løgmaður er tað mín uppgáva at tryggja stevið