glans. Ikke bare hun. »Barbara« er velspilt hele veien ­ og vakker.» Hitt stóra dagblaðið í Oslo, Verdens Gang, gevur eisini filminum gott viðmæli. Her skrivar Jon Selås millum annað at filmurin er «en helt

sine betingelse for at yde trecifrede millionlån tilsidesatte hjemmestyreloven. - Utak er stadig verdens løn, sigur blaðið. Ikki ein spurn- ingur um pengar ? Vit í Javnaðarflokkinum duga at síggja, at tað

1. január fer at spæla við Statoil á bringuni. Partarnir vilja ikki upplýsa hvussu nógv avtalan er verd, men GÍ sigur, at nýggja avtalan gevur grundarlag fyri áhaldandi at reka GÍ sum eitt nútímans ítr

sum tey góðu tekstviðgerðarforritini. Tí eru tey mongu tutorials, sum eru innbygd í forritunum, gull verd. Har eru skeiðfunktiónir, har ein í aðrari síðuni av skíggjanum alla tíðina kann fáa vegleiðing til

ein lýsing av tí vanliga føroyinginum, sum søgubøkurnar missa burtur. Alt í alt ein bók, sum væl er verd at lesa. Johannes Andreas Næs hevur skrivað, og Forlagið úti í Stovuni, hevur givið út bókina: Ólavur

Tænker vi på hyrderne julenat, der så engle og hørte englesang fra himlen, som så et lyspunkt i verden ? Jesusbarnet i krybben. Et øjeblik blev de løftet ud af hverdagen, men de måtte vende tilbage til

mín, sum telist millum teirra, sum sálmaskaldið Ambrosius Stub yrkir so vakurt um: Hvad vindes på verdens det vildsomme hav? Ak, tusinde farer i skummende trav! Man véd kun to havne, bekendte af navn: Dene

seinastu ferð hálað í smílibondini á Sosialinum, og smílið ger lívið so nógv lættari at bera. At sige verden ret farvel I livets gry og livets kvæld er lige tungt at nemme; Det lærtes aldrig her på jord, var

hægsti myndugleiki á hesum økinum. Hjún verða ikki longur revsað Ein onnur broyting, ið avgjørt er verd at taka við, er skattingin av hjúnum. Tað hevur ofta verið ført fram, at hjún hava verið verri fyri

annars sigur Jørgen-Frantz soleiðis: »Nú eri eg sjálvandi ikki Kingo-maður soleiðis sæð: Kied af Verden, kier ad Himmelen. Tvørturímóti eri eg av fullum hjarta »kærur at Verðini« (tað var Kingo kanska [...] føroyingur, enn altráan at vinna sær óføroyskan frama«. (Dýrmæta lív). Hetta eru orð, sum ivaleyst enn eru verd at leggja sær í geyma.