til merkis. Ein av trupulleikunum hjá Fleyr fyrr í ár var, at spælararnir ikki tordu at sláa bóltin. Ofta brúktu tær fingraslag í álopsstøðu, og tað merkti í flestu førum, at tær fingu bóltin beint aftur
sær fyri at spæla skjótan hondbólt og at fáa nógv mál upp á kontraálop. Hetta førdi við sær, at tað ofta gekk so mikið skjótt fyri seg, at liðini mistu bóltarnar á veg í álop. Serliga í seinna hálvleiki
álvarsamt. ? Tað er eingin einføld loysn, hvussu eitt fyribyrgingararbeiðið verður gjørt. ? Tað má ofta eitt samspæl til millum fleiri liðir, fyri at eitt úrslit skal fáast burturúr. At ung tosa við ung
skrivað, og so var Magnus spurdur. Eftir henda kjansin gekk slag í slag. Boð vóru eftir Magnusi, og ofta vísti tað seg, at góði vinurin Holger var millummaðurin. Eitt nú var Magnus repetetør (tað er ein
einum so ambitiøsum felag sum H71. Neistin hevur hinvegin havt heldur misjøvn avrik, og tað hevur ofta verið trupult at mett um liðið. Til dømis kann nevnast, at teir hava vunnið báðar sínar dystir móti
eftir. Hjá VÍF bilti sum so einki í álopsspælinum, har Ioana Rapa skeyt tíggju mál, og tað er ikki so ofta, at eitt lið tapir, hóast tað skjýtir 26 mál. Men tá tað riggar so illa í hinum endanum, vendist ikki
nítiárini, sigur Marni Hjallnafoss. Ráðstevnur verða hildnar alt árið, um summarið er vanliga friður, men ofta hevur tað víst seg, at juni mánaður er best umtóktur. Flogfelagið vísir á, at longu nú eru fleiri
brúkti StÍF til at skjóta tvey mál, so munurin minkaði niður í 12-11. Jacklin Djurhuus, sum skeyt eins ofta við síðuna av sum á málið mikukvøldið, skoraði síðani til 13-11 og Ioana Rapa økti til 14-11. Men
at nógvir av spælarunum, sum eisini døma, ikki kenna hondbóltsreglurnar út í æsir og tí koma teir ofta illa fyri í ávísum førum. ? Sjálvur havi eg dømt í fyrstu deild í nógv ár, men eg havi bert verið
Tórshavnar Kommunuskúla. Teimum dámar væl at starvast sum bakarar, men tað er ikki altíð stuttligt. Ofta mugu tær standa í fleiri tímar og gera hálvmánar o.a., og tað er ikki so spennandi. Tað strævnasta
